thumb|240px|Składanie ofiary przed agalmą bóstwa (przerys monety Tauromenium) Agalma (stgr. ’άγαλμα) – określenie stosowane w antyku dla kultowego wizerunku bóstwa lub poświęconego mu daru.
Słowem tym w starożytności klasycznej określano obiekt poświęcony bóstwu, dar wotywny, który dzięki wartości materialnej lub artystycznej, miał dodać bóstwu chwały – m.in. przedmioty i naczynia z metalu bądź wypalonej gliny, pinakes, płaskorzeźby itp. wytwory plastyki dużej i małej.
W antycznej grece termin ten występuje w znaczeniach: ozdoba, chluba; posąg, statua bóstwa, wizerunek; także: dar miły bogomSłownik grecko-polski (opr. O. Jurewicz), Warszawa: Wyd. Szkolne PWN, 2000, t. I, s. 3)., i pochodzi od ’άγαλλειν – zdobić, co z kolei łączy się z ’άγάλλομαι (’agállomai – być dumnym, wychwalać) + -μα (-ma). Z. Węclewski wyjaśnia, że początkowo używano go w znaczeniu: ubiór, strój, ozdoba – obraz; później: obraz boga; obraz człowiekaZygmunt Węclewski: Słownik grecko-polski. Lwów: Wyd. S. Boden, 1929, s. 3..
Znaczenia te objęły także pojęcie wotum, od V wieku p.n.e. przeniesione na posągi bóstw i jako używane dla określenia rzeźby świątynnej w ogóleAndrew Stewart: One Hundred Greek Sculptors, Their Careers and Extant Works. New Haven: Yale University Press, 1990..
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Definicja w The Dictionary of Spiritual Terms [dostęp 2016-10-23]
Kategoria:Religia starożytnej Grecji Kategoria:Życie codzienne w starożytnym Rzymie