Aleksander LaskowskiW ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Aleksander I Laskowski”, w celu odróżnienia od innych oficerów noszących to samo imię i nazwisko. (ur. 23 lutego 1870, zm. ?) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 23 lutego 1870. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej. 15 lipca 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu majora, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Generalnego Poznań.
8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 3. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii. W latach 1923–1924 jako oficer rezerwy 15 pułku ułanów został zatrzymany w służbie czynnej. W styczniu 1925 przedłużono mu do dnia 30 czerwca tego roku odkomenderowanie do Gabinetu Ministra Spraw Wojskowych. 20 grudnia 1924 był świadkiem ślubu porucznika Janusza Czarneckiego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1923) Krzyż Walecznych
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Podpułkownicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1870 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci