Józef Niemirowicz-Szczytt (Józef Szczytt Niemirowicz / Józef Szczytt) herbu Jastrzębiec (ok. 1769C. Malewski, Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. Powiaty lidzki, oszmiański i wileński, Warszawa 2016, s. 351, 808 – przed 1833Kuryer Litewski nr 10 z 1833 roku, s. 6-8) – komisarz cywilno-wojskowy (1790), marszałek dawidgródzki (1795), marszałek mozyrski (1802–1805)Ałfawitnyj spisok dworianskim rodam Minskoj gubernii, wniesiennym w dworianskuju rodosłownuju knigu po 1-je ilula 1903 goda s priłożeniem spiska gubernskim i ujezdnym priedwoditielam i deputatam dworianstwa, a także sekretariam deputatskogo sobranija, Minsk 1903, s. 142, sędzia graniczny piński (1818,1819)Kalendarzyk Polityczny na rok 1818 dla Wydziału Uniwersytetu Imperatorskiego Wileńskiego, Wilno 1818, s. 199Kalendarzyk Polityczny na rok 1819 dla Wydziału Uniwersytetu Imperatorskiego Wileńskiego, Wilno 1819, s. 255, prezydent sądu granicznego pow. pińskiego (1820–1823)Kalendarzyk Polityczny na rok 1820 dla Wydziału Uniwersytetu Imperatorskiego Wileńskiego, Wilno 1820, s. 256Kalendarzyk Polityczny na rok 1821 dla Wydziału Uniwersytetu Imperatorskiego Wileńskiego, Wilno 1821, s. 254Kalendarzyk Polityczny na rok 1822 dla Wydziału Uniwersytetu Imperatorskiego Wileńskiego, Wilno 1822, s. 270Kalendarzyk Polityczny na rok 1823 dla Wydziału Uniwersytetu Imperatorskiego Wileńskiego, Wilno 1823, s. 276.
Kawaler Orderu Św. Stanisława (1793).
Syn starosty witagolskiego Krzysztofa Niemirowicza-Szczytta i Józefy z hr. Butlerów. Brat Ludwiki za Filipem Nereuszem Olizarem i Anny za Michałem Despotem-Zenowiczem, marszałkiem guberni mińskiej i pow. borysowskiego.
Dziedzic rozległych dóbr kożangródzkich (ok. 25 tys. ha w poł. XIX w.) i dóbr w pow. oszmiańskim, w tym Żemłosławia (który w 1806 sprzedał sędziemu mozyrskiemu Antoniemu Kieniewiczowi)C. Jankowski, Powiat Oszmiański, Petersburg 1898, s. 168–169.. Po bezpotomnej śmierci swojego stryja, kasztelana brzeskolitewskiego Józefa Niemirowicza-Szczytta, odziedziczył jego dobra, w tym BostyńAndrzej Haratym, Szczytt Niemirowicz Józef [w:] Polski Słownik Biograficzny, Zeszyt 195, 2011, s. 562-563. Do 1800 roku w pow. oszmiańskim do Niemirowiczów-Szczyttów należały dobra Wialbutów, Giedejki, Krzyżelewszczyzna (Grzymałowszczyzna), Kozarezy. W 1800 roku marszałek Józef Niemirowicz-Szczytt sprzedał Wialbutów Oktawiuszowi i Wiktorii z hr. Potockich hr. de Choiseul Gouffier. Choiseul w 1806 r. dokupił od marszałka Józefa Niemirowicza-Szczytta Giedejki, a w 1807 GrzymałowszczyznęC. Jankowski, Powiat oszmiański: materjały do dziejów ziemi i ludzi, Cz. 1, 1896, s. 174.
Fundator wraz z drugą żoną Teklą z ks. Druckich-Lubeckich cerkwi unickiej pw. św. Mikołaja Cudotwórcy w Kożangródku (1818)Васіль Туміловіч. Кажан-Гарадок 500-гадовы..
Działał dobroczynnie. Finansował uczniom naukę w szkole w PińskuArchiwum do dziejów literatury i oświaty w Polsce, Tom 10, PAU, 1904, s. 498.Nauka polska, jej potrzeby, organizacja i rozwój, 1925, s. 272..
Dwukrotnie żonaty.
Wpierw z Teresą Sielawą, córką dziedzica majątków Zabołocie i Pyszno Józefa (Józefata) Sielawy i Marianny z Reytanów I voto Rdułtowskiej (siostry Tadeusza Reytana)T. Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik VII, Poznań 1885, s. 201. Teresa z Sielawów Niemirowiczowa-Szczyttowa była przyrodnią siostrą Justyny Rdułtowskiej, żony Adama Rzewuskiego (rodziców pisarza Henryka Rzewuskiego)Pamiętnik Literacki, tom 75, 1984, s. 195. Józef Niemirowicz-Szczytt z Teresą z Sielawów miał córkę: Krystynę za ks. Hieronimem Druckim-Lubeckim z Łunina, bratem ministra Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego. Drugą żoną była ks. Tekla Drucka-Lubecka z Łunina, córka kasztelana i marszałka pińskiego Franciszka Druckiego-Lubeckiego i Genowefy z Olizarów-Wołczkiewiczów, siostra ministra Franciszka Ksawerego Druckiego Lubeckiego, z którą miał: Krzysztofa ożenionego z Ewą Karaffa-Korbutt; Józefę (1812-1883Pinsk Old Cementary, Indexing Historic Graves in Belarus. graves.by [dostęp 2021-05-25]), pannę; Teresę, zmarłą w młodości.
Etnograf, pedagog i poeta Romuald Zienkiewicz (1811–1868), mieszkający w latach 40. XIX w. w Łuninie u Krystyny z Niemirowiczów-Szczyttów ks. Druckiej-Lubeckiej, utrwalił w swojej poezji pamięć o rodzinach Niemirowiczów-Szczyttów i ks. Druckich-Lubeckich, a w szczególności o Józefie i jego bliskich: Krystynie i jej dzieciach, Józefie, Teresie i Krzysztofie Niemirowiczach-SzczyttachR. Zienkiewicz, Próbki rymowe, Wilno, 1856..
Przypisy
Bibliografia T. Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik IV, Poznań 1882, s. 365: Niemirowiczowie-Szczyttowie h. Jastrzębiec
Józef Kategoria:Marszałkowie powiatowi (gubernia mińska) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Kategoria:Komisarze Komisji Porządkowych Cywilno-Wojskowych