Dimitrije Bużarowski (maced. Димитрије Бужаровски; ur. 8 sierpnia 1952 w Skopju) – macedoński dyrygent, kompozytor i muzykolog.
Życiorys Ukończył studia z zakresu kompozycji na Uniwersytecie Świętych Cyryla i Metodego w Skopju (klasa prof. Tomisława Zografskiego). Studia podyplomowe ukończył na Uniwersytecie Belgradzkim (klasa prof. Enrico Josifa). Od 1984 jest wykładowcą na wydziale muzycznym uniwersytetu skopijskiego. Prowadzi zajęcia z estetyki i socjologii muzyki. Od 2006 prowadzi zajęcia na Uniwersytecie w Niszu. Jest autorem podręczników z zakresu estetyki muzyki i teorii kompozycji.
Jako dyrygent występował przed publicznością brytyjską, rosyjską, holenderską i amerykańską. W 2000 założył Instytut Badań i Archiwizacji Muzyki, zajmujący się bałkańskim dziedzictwem kulturowym. W 2012 założył BuzAr – internetowe archiwum muzyki bałkańskiej.
W 2014 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Niszu. Oratorium Psalmy Radomira Bużarowskiego zostało w 2003 wyróżnione Nagrodą Grawemeyera przez Uniwersytet w Luizjanie.
Twórczość W 1973 zadebiutował jako kompozytor sonatiną na fortepian op.1. Dorobek twórczy kompozytora obejmuje cztery symfonie, uwerturę, dwie opery, trzy oratoria, dwa balety, dziewięć koncertów, a także sonety, nokturny i suity. Komponował muzykę do czterech filmów fabularnych i do spektakli teatralnych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Belgradzkiego Kategoria:Dyrygenci Kategoria:Kompozytorzy muzyki filmowej Kategoria:Północnomacedońscy muzycy Kategoria:Muzykolodzy Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Serbii Kategoria:Ludzie urodzeni w Skopju Kategoria:Pedagodzy muzyczni Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Świętych Cyryla i Metodego w Skopju