Leonard Eugene Alley (ur. 10 lipca 1940) – amerykański baseballista, który występował na pozycji łącznika.
Przed rozpoczęciem sezonu 1959 podpisał kontrakt jako wolny agent z Pittsburgh Pirates i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Columbus Jets, reprezentującym poziom Triple-A. W Major League Baseball zadebiutował 4 września 1963 przeciwko Milwaukee Braves. W 1966 po raz pierwszy został wyróżniony spośród łączników, otrzymując Złotą Rękawicę, a także wraz z Billem Mazeroskim ustanowił rekord MLB w liczbie rozegranych podwójnych autów w sezonie (161). Rok później po raz pierwszy zagrał w Meczu Gwiazd.
2 września 1970 w meczu z Montreal Expos zdobył inside-the-park grand slama. W 1971 zagrał w dwóch meczach World Series, w których Pirates pokonali Baltimore Orioles 4–3. Po raz ostatni zagrał 4 września 1973.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło2× All-Star 1967, 1968 2× Gold Glove Award 1966, 1967Zwycięzca w World Series 1971
Przypisy
Linki zewnętrzne Inside-the-park grand slam Gene'a Alleya na oficjalnym kanale mlb.com
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Pittsburgh Pirates Kategoria:Urodzeni w 1940 Kategoria:Ludzie urodzeni w Richmond (Wirginia)