Ford Mondeo – samochód osobowy klasy średniej, a następnie klasy wyższej produkowany pod amerykańską marką Ford od 1992 roku. Od 2022 roku produkowana jest szósta generacja modelu.

Pierwsza generacja

thumb|left|225px|Ford Mondeo I – tył thumb|left|225px|Ford Mondeo I Sedan thumb|left|225px|Ford Mondeo I Kombi

Ford Mondeo I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1992 roku.

Nazwa Mondeo pochodzi od łacińskiego słowa mundus, które oznacza światInterbrand – Mondeo – Ford Motor Company .. Ford tworząc Mondeo podjął trzecią próbę stworzenia auta globalnego, dostępnego na wszystkich rynkach samochodowych świata. Projekt pod nazwą kodową CDW27 ruszył w 1986 roku i kosztował koncern 6 miliardów dolarów. Jest to jedna z najdroższych konstrukcji w historii motoryzacji. Po swoich poprzednich porażkach Ford do prac nad autem powołał jeden zespół inżynierów z europejskiego i amerykańskiego oddziału firmy. Mondeo zostało stworzone od nowa. Ponadto producent w czasie prac nad autem wdrażał nowe techniki produkcji. Aby zaprojektować Mondeo, koncern wykorzystywał najnowocześniejsze dostępne wówczas technologie komputerowe.

Pojazd otrzymał tytuł Car of the Year 1994. Samochód pod tą nazwą na rynki światowe produkowany był w Europie, natomiast na rynku północnoamerykańskim jego odpowiednikami były bliźniacze modele Ford Contour i Mercury Mystique.

Za napęd nowego modelu odpowiedzialne były całkiem nowe silniki benzynowe z serii Zetec oraz wysokoprężne Endura DE. Silnik umieszczono poprzecznie nad przednią osią. Napęd przenoszony na koła przednie z pomocą manualnej, pięciobiegowej skrzyni biegów bądź czterobiegowego, sterowanego elektronicznie automatu posiadającego dwa tryby pracy: sportowy i ekonomiczny.

Zawieszenie auta jest dużo nowocześniejsze niż w Sierze. W pełni niezależne, oparte na kolumnach MacPhersona. Z przodu dolne wahacze poprzeczne, z tyłu dolne wleczone. Obie osie wyposażone są w stabilizatory poprzeczne.

Komfort jazdy i bezpieczeństwo były głównymi priorytetami konstruktorów Forda. Dlatego we wszystkich seryjnych wersjach dostępna była poduszka powietrzna. Jest to pierwszy na świecie samochód w którym poduszka powietrzna była montowana z konieczności. Przyczyniło się to do zdobycia tytułu Auta Roku. Wzmocnione zostały także boczne słupki; pasy doposażono w samonapinacze, natomiast w bogatszych wersjach standardem był system ABS. W wersji kombi dokupić można było samopoziomujące się zawieszenie. W wersjach V6 i AWD kontrolę trakcji i system podgrzewania przedniej szyby. Na fotelach znalazła się welurowa tapicerka, w podłokietniku schowek na kasety i płyty, samochód wyposażono w centralny zamek, elektryczne szyby i lusterka oraz płasko składającą się tylną kanapę. Bogatsze wersje wyposażono w skórzaną tapicerkę, komputer podróżny, elektryczny szyberdach oraz zmieniarkę CDFord Mondeo na stronie katalog.autokult.pl..

Ford Mondeo I był również dostępny z pakietem RS oraz RS2. Pakiet RS (znany również jako RS1) składał się z dokładek do zderzaków oraz nakładek na progi. Dokładka przedniego zderzaka pozwalała na przełożenie przednich halogenów ze standardowego zderzaka. Pakiet RS2 to całe zderzaki oraz dokładki na progi. Zderzak przedni miał otwory przygotowane do montażu okrągłych lamp halogenowych. Stanowił również całość z grillem, na którym znajduje się emblemat „Ford”.

Wspólnymi elementami dla pakietów RS1 oraz RS2 są chlapacze, spojler montowany na klapie bagażnika, poszerzenia nadkoli oraz 16-calowe felgi aluminiowe. W wersji Ghia można było zauważyć grill z wykończeniem w chromie.

Spośród szerokiej gamy kolorów, jakie oferował Ford dla Mondeo I, najbardziej wyróżniającą się jest Citrine Geel. Jest to akrylowy lakier o jaskrawej barwie między żółtą a zieloną. Opcją były również lusterka lakierowane na kolor nadwozia.

Wersje wyposażeniowe Base Aspen LX GLX Ghia Ghia X Si Festival Mirage CLX Verona Business Edition GT V6

Silniki SilnikH. R. Etzold. Ford Mondeo. Sam naprawiam samochód, Warszawa, Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2003, . 1.6 Zetec 1.6 Zetec-E 1.8 Zetec 1.8 Zetec-E 2.0 Zetec 2.6 Duratec 1.8 Endura-D Układ cylindrów I4 I4 I4 I4 I4 V6 I4 Pojemność skokowa (cm³) 1597 1597 1796 1796 1988 2544 1753 Średnica cyl. × skok (mm × mm) 76 × 88 76 × 88 80,6 × 88 80,6 × 88 84,4 × 88 82,4 × 79,5 82,5 × 82 Moc maksymalna (kW (KM)) 67 (91) 66 (89) 86 (117) 84 (114) 101 (138) 127 (172) 66 (89) Przy obr./min 5250 5250 5750 5750 6000 6250 4500 Maks. moment obr. (Nm) 138 138 158 158 180 220 178 Przy obr./min 3500 3500 3750 3750 4000 4250 2000 Stopień sprężania 10,3 : 1 10,3 : 1 10,0 : 1 10,0 : 1 10,0 : 1 9,7 : 1 21,5 : 1 Układ wtrysku SEFI pompa wtryskowa Układ zapłonowy EEC IV EEC IV/V – SEFI – Sequential Electronic Fuel Injection (sekwencyjny, elektronicznie sterowany układ wtrysku benzyny). EEC – Electronic Engine Control (układ elektrycznego sterowania silnikiem z układem zapłonowym sterowanym parametrami pracy silnika).

Druga generacja

thumb|left|225px|Ford Mondeo II – tył thumb|left|225px|Ford Mondeo II Sedan thumb|left|225px|Ford Mondeo II Kombi thumb|left|225px|Ford Mondeo II ST 200

Ford Mondeo II został zaprezentowany po raz pierwszy w październiku 1996 roku.

De facto nie jest to całkowicie nowy model, a jedynie rozległa modernizacja modelu pierwszej generacji. Choć nie zmieniono płyty podłogowej auta, to przeprojektowano jednak całą karoserię. Jedyne elementy bezpośrednie pochodzące z Mondeo I to przednie drzwi oraz dach. Z przodu pojawiły się duże światła, masywniejszy zderzak oraz chromowane obramowanie osłony chłodnicy.

Tylny zderzak zmieniono na masywniejszy. Wzmocniono konstrukcję nadwozia pod względem bezpieczeństwa i poprawiono strefy zgniotu. Wzmocniono słupki drzwiowe oraz boczne przedłużnice podłogi. W drzwiach dodano stalowe belki. W Mondeo II poprawiono także estetykę wnętrza, dodano m.in. sterowanie radiem z kierownicy, choć zasadnicza bryła deski rozdzielczej nie uległa zmianie.

W zmodernizowanym aucie pojawił się szereg usprawnień z dziedziny bezpieczeństwa. Wzmocniono konstrukcję aut, wprowadzono trzypunktowe pasy bezpieczeństwa na wszystkich siedzeniach. Dla kierowcy i pasażera wprowadzono gazową poduszkę powietrzną. Za dopłatą dokupić można było boczne poduszki powietrzne.

Usportowione wersje ST24 była dostępna od lutego 1997 roku z 2.5 litrowym benzynowym, 24-zaworowym silnikiem V6 o mocy 170 KM. Samochód wyposażono w usportowione zawieszenie, zmieniono stylistykę zewnętrzną. Wewnątrz zamontowano kubełkowe, półskórzane fotele. ST200 wprowadzono w marcu 1999 roku. Napędzono ją wzmocnionym silnikiem V6 Duratec o mocy 205 KM z ST24. Przednie zawieszenie auta bazowało na zawieszeniu z Forda CougaraStowarzyszenie Mondeo Klub Polska (oficjalna strona internetowa).. ST250 to koncepcyjna wersja Mondeo. Nie wprowadzono jej do produkcji. Moc silnika miała wynosić 250 KM.

Wersje wyposażenia ST200 Aspen LX Verona GLX 1.8td Si Zetec Zetec S Ghia Ghia X ST 24 CLX Festival Futura Clipper

Opcjonalnie pojazd wyposażyć można było m.in. elektryczne sterowanie szyb, elektryczne sterowanie lusterek, elektryczne sterowanie foteli, klimatyzację oraz regulowaną w dwóch płaszczyznach kierownicę.

Dane techniczne + Wersja Silnik Układ zasilania Średnica × skok tłoka St. sprężania Moc maksymalna Maks. moment obrotowy 0–100 km/h V-max Silniki benzynowe 1.6 16V R4 1,6 l (1597 cm³), DOHC wtrysk wielopunktowy 76,00 × 88,00 mm 10,3:1 91 KM (67 kW) przy 5500 obr./min 134 N·m przy 3500 obr./min 13,0 s 180 km/h 1.6 16V R4 1,6 l (1597 cm³), DOHC wtrysk wielopunktowy 76,00 × 88,00 mm 10,3:1 96 KM (71 kW) przy 5250 obr./min 142 N·m przy 3500 obr./min 12,7 s 185 km/h 1.8 16V R4 1,8 l (1796 cm³), DOHC wtrysk wielopunktowy 80,60 × 88,00 mm 9,8:1 117 KM (86 kW) przy 5750 obr./min 160 N·m przy 3750 obr./min 11,0 s 195 km/h 2.0 16V R4 2,0 l (1988 cm³), DOHC wtrysk wielopunktowy 84,80 × 88,00 mm 10,0:1 138 KM (101 kW) przy 5700 obr./min 176 N·m przy 3700 obr./min 9,9 s 206 km/h 2.5 V6 V6 2,5 l (2544 cm³), DOHC wtrysk wielopunktowy 82,40 × 79,50 mm 9,7:1 172 KM (127 kW) przy 6250 obr./min 220 N·m przy 4250 obr./min 8,3 s 225 km/h 2.5 V6 ST200 V6 2,5 l (2495 cm³), DOHC wtrysk wielopunktowy 81,60 × 79,50 mm 10,2:1 205 KM (153 kW) przy 6500 obr./min 235 N·m przy 5500 obr./min 7,9 s 230 km/h Silniki wysokoprężne 1.8 TD R4 1,8 l (1753 cm³), SOHC, turbo pompa rotacyjna 82,50 × 82,00 mm 21,5:1 91 KM (67 kW) przy 4500 obr./min 177 N·m przy 2250 obr./min12,8 s182 km/h

Trzecia generacja

thumb|left|225px|Ford Mondeo III – tył thumb|left|225px|Ford Mondeo III Sedan po drugim liftingu thumb|left|225px|Ford Mondeo III Kombi thumb|left|225px|Ford Mondeo III po liftingu thumb|left|225px|Ford Mondeo III ST 220 thumb|left|225px|chiński Ford Metrostar

Ford Mondeo III został zaprezentowany po raz pierwszy w 2000 roku.

Trzecia generacja Mondeo została zbudowana od podstaw jako zupełnie nowa konstrukcja, opracowana na nowej platformie. Stylistyka została utrzymana zgodnie z nowym językiem stylistycznym marki New Edge, przez co nadwozie charakteryzowało się licznymi ostrymi liniami i motywem trójkąta, który wykorzystano szczególnie w przypadku tylnych lamp.

Oferta nadwoziowa składała się ponownie zarówno z 5-drzwiowego liftbacka, jak i 4-drzwiowego sedana i 5-drzwiowego kombi. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 2001 model zajął 2. pozycję (za Alfą Romeo 147).

Restylizacje W 2003 roku auto przeszło delikatny lifting. Zmieniono m.in. kształt reflektorów przeciwmgielnych, przedni zderzak, chromowaną atrapę chłodnicy, a także zmieniono kolor kloszy tylnych kierunkowskazów z różowego na biały oraz zastosowano nowe materiały wykończenia wnętrza pojazdu. W 2005 roku auto przeszło kolejne drobne zmiany stylistyczne. Zmieniono m.in. tylne lampy zastępując białe kierunkowskazy przezroczystymi.

ST 220 Podobnie jak w przypadku poprzednika, oferta Forda Mondeo trzeciej generacji została poszerzona o sportowy wariant ST 220. Charakteryzował się on dodatkowym ospojlerowaniem nadwozia, większymi alufelgami i sportowym ogumieniem, a także obniżonym zawieszeniem i standardowymi, ksenonowymi reflektorami. Samochód napędzał 3-litrowy silnik benzynowy V6 o mocy 226 KM.

Metrostar Na rynku chińskim i tajwańskim samochód był sprzedawany jako Ford Metrostar, charakteryzując się innym wyglądem pasa przedniego i innym wypełnieniem lamp tylnych. Pojazd charakteryzował się też bogatszym wyposażeniem standardowym.

Wersje wyposażeniowe Ambiente Ambiente X Trend, Trend X Ghia Ghia X Ghia Executive Titanium Titanium X Viva Trendline ST220

Standardowe wyposażenie pojazdu obejmuje m.in. elektryczne sterowanie szyb przednich oraz system ABS. Opcjonalnie auto wyposażyć można m.in. w podgrzewaną przednią szybę, elektryczne sterowanie szyb tylnych, elektryczne sterowanie lusterek, tempomat, system nawigacji satelitarnej, system audio firmy Sony, skórzaną tapicerkę, klimatyzację automatyczną, elektryczne sterowanie foteli, a także system ESP, czujniki parkowania, deszczu i zmierzchu oraz wentylowane i podgrzewane przednie fotele.

Dane techniczne