Instytut Kondakowa lub Seminarium Kondakowa – instytut naukowy istniejący w latach 1926-1938 w Pradze, 1938 przeniesiony do Belgradu (do 1941).
W latach 20. XX wieku Praga była czołowym intelektualnym ośrodkiem rosyjskiej diaspory. Władze czechosłowackie zainwestowały sporo środków w rozwój rosyjskich instytucji, licząc na krótkotrwałość rządów komunistycznych w Rosji. Środowisko rosyjskich historyków, historyków sztuki, archeologów było skupione wokół Nikodima KondakowaWaldemar Ceran, Kondakow Nikodim Pawłowicz [w:] Encyklopedia kultury bizantyńskiej, red. Oktawiusz Jurewicz, Warszawa 2002, s. 269.. Po jego śmierci (1925) w 1926 roku utworzono Instytut Kondakowa w Pradze. Instytut ten, który zasłynął swoją działalnością wydawniczą a był także ośrodkiem badań bizantynistycznych i archeologicznych. Znajdował się początkowo w Pradze a od 1938 r. w Belgradzie. W 1941 został nie tylko zniszczony w czasie nalotu niemieckiego, lecz stracił jednocześnie dwu ze swoich najwybitniejszych pracownikówGeorg Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Warszawa 1967, s. 20.. Instytut wydawał pismo „Annales de l’Institut Kondakov”. Wśród jego pracowników był m.in. Gieorgij Wiernadski.
Bibliografia L.H. Rhinelander, Exiled Russian Scholar in Prague: The Kondakov Seminar and Institute, „Canadian Slavonic Papers” 16 (1974), nr 3, s. 331-352.
Przypisy
Kategoria:Bizantynistyka Kategoria:Biała emigracja rosyjska