Iwan Jegorowicz Szawrow (ros. Ива́н Его́рович Шавро́в, ur. we wsi Szabuni w guberni witebskiej, zm. 25 kwietnia 1992 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał armii.
Życiorys Urodzony w rosyjskiej rodzinie chłopskiej. Od 1935 służył w Armii Czerwonej, 1938 skończył szkołę wojskową, był dowódcą plutonu, później pułku zmechanizowanego, 1941 ukończył Wojskową Akademię Mechanizacji i Motoryzacji im. Stalina. Uczestnik wojny z Niemcami, szef sztabu batalionu czołgów, zastępca szefa i szef sztabu brygady czołgowej na Froncie Briańskim, Południowo-Zachodnim i Południowym, uczestnik bitwy pod Moskwą i walk obronnych latem-jesienią 1942. Od końca 1942 szef wydziału operacyjnego sztabu Zarządu Dowódcy Wojskami Pancernymi i Zmechanizowanymi Frontu Dońskiego, uczestnik bitwy pod Stalingradem, od lutego 1943 szef Wydziału Operacyjnego Sztabu 4 Armii Pancernej. Od czerwca 1943 do końca wojny szef sztabu 19 Perekopskiego Korpusu Czołgowego Czerwonego Sztandaru, walczył na Froncie Centralnym, 4 Ukraińskim, 1 Nadbałtyckim i 2 Nadbałtyckim, 9 września 1943 mianowany pułkownikiem, od lipca 1944 brał udział w operacji białoruskiej i operacjach nadbałtyckich. W 1948 ukończył Wyższą Akademię Wojskową im. Woroszyłowa, pełnił wiele funkcji dowódczych i sztabowych, w tym w latach 1953–1956 dowodził korpusem, 1957–1960 był zastępca głównodowodzącego Grupy Wojsk Radzieckich w Niemczech. Od października 1963 do maja 1967 I zastępca dowódcy wojsk Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, później dowódca wojsk Leningradzkiego Okręgu Wojskowego, od lutego 1973 do sierpnia 1978 komendant Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa, 3 listopada 1973 otrzymał stopień generała armii. Od 9 kwietnia 1971 do 24 lutego 1976 członek KC KPZR, 1970-1974 deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 8 kadencji. Od sierpnia 1978 do 1986 w aparacie Głównodowodzącego Zjednoczonymi Siłami Zbrojnymi Państw - Stron Układu Warszawskiego, 1986-1991 w Grupie Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR, następnie zwolniony ze służby.
Odznaczenia i nagrody Order Lenina (1943) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Order Suworowa II klasy (1944) Order Kutuzowa II klasy (dwukrotnie – 11 maja 1944 i 29 czerwca 1945) Order Bohdana Chmielnickiego II klasy (1 marca 1944) Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy (29 kwietnia 1942) Nagroda Państwowa ZSRR (trzykrotnie – 1942, 1950 i 1951) Nagroda Leninowska (1964) Medal „Za Odwagę” (1941) Medal „Za obronę Stalingradu” (22 lipca 1943) I inne.
Bibliografia http://az-libr.ru/index.htm?Persons&S02/43693eed/index (ros.) http://www.nashapobeda.lv/1568.html (ros.) https://web.archive.org/web/20160206175930/http://tankfront.ru/ussr/persons/col/ShavrovIYe.html (ros.)
Kategoria:Deputowani do Rady Najwyższej ZSRR VIII kadencji Kategoria:Generałowie armii Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Laureaci Nagrody Leninowskiej Kategoria:Laureaci Nagrody Państwowej ZSRR Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za Odwagę” (ZSRR) Kategoria:Odznaczeni Orderem Bohdana Chmielnickiego Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Politycy KPZR Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1916 Kategoria:Zmarli w 1992 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie