Karkulka (czes. Klínový) – wzniesienie o wysokości 907 m n.p.m. w Górach Złotych w Sudetach Wschodnich, leżące na granicznym grzbiecie Gór Złotych, oddzielającym Polskę od Czech.
Położenie Wzniesienie w południowo-zachodniej części Gór Złotych, na terenie Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego na granicy polsko-czeskiej, na rozrogu odchodzącym od Smreka. Wznosi się między wzniesieniami: Pasieczna, po północno-zachodniej stronie i Klonowiec po południowo-wschodniej stronie, około 2,1 km, na południe od miejscowości Bielice.
Fizjografia Graniczne wzniesienie o spłaszczonym słabo zarysowanym wierzchołku, który położony jest na szczytowej wierzchowinie, jest ledwo zauważalny w terenie. Stanowi boczną, północno-zachodnią kulminacją wierzchowiny masywu Smreka, położonego po czeskiej stronie, która od Smreka odchodzi w kierunku południowo-zachodnim, a następnie skręca na północny zachód. Wznosi się z płaskiej prawie grani granicznej, na krawędzi "worka bialskiego". W kierunku południowo-zachodnim stromo Białobielskim Stokiem opada do doliny Białej Lądeckiej. Południowo-wschodnie grzbietowe zbocze nieznacznie opada wzdłuż granicy do wyższego Klonowca. Na północ zbocze nieznacznie opada do wyższej o 23m Pasiecznej. Od sąsiadujących wzniesień położonych na granicznym grzbiecie oddzielone jest płytkimi niezauważalnymi w terenie siodłami. Wzniesienie położone na grzbiecie głównym Gór Złotych, w całości zbudowane ze skał metamorficznych, głównie z gnejsów gierałtowskich oraz łupków krystalicznych. Na zboczach wzniesienia pośród drzew występują charakterystyczne pojedyncze skałki. Wzniesienie porośnięte w większości naturalnym lasem mieszanym regla dolnego, a w partiach szczytowych świerkowym regla górnego. Wzniesienie stanowi teren dziki i niecywilizowany, z rzadkimi gatunkami flory i fauny. Wzniesienie pod koniec XX wieku dotknęły zniszczenia wywołane katastrofą ekologiczną w Sudetach.
Ciekawostki Zbocza wzniesienia porasta fragment naturalnego lasu mieszanego będące pozostałością gęstej puszczy, w pobliżu jego górnej granicy występuje skarłowaciały starodrzew. Szczyt należy do jednych z bardziej płaskich szczytów w Sudetach. Przez wzniesienie przechodzi dział wodny III rzędu. Najwyższy punkt wzniesienia położony jest na obszarze Polski północno-wschodnia część szczytu od granicy grzbietu leży na terytorium Czech. Na niektórych mapach wzniesienie uznawane jest jako drugi wierzchołek Pasiecznej. Na czeskich mapach wzniesienie nazywane jest czes. Klínový.
Turystyka Przez szczyt prowadzi szlak turystyczny: żółty – prowadzący wzdłuż granicy państwowej od wzniesienia Špičák na Przełęczy u Trzech Granic. Na szczyt można dojść: od Bielic zielonym szlakiem potem wzdłuż granicy państwa, wąskim pasem pozbawionym drzew, od strony Kowadła, lub od strony Rudawca przez Iwinkę i Przełęcz u Trzech Granic. Szczyt położony jest na zalesionym terenie i nie stanowi punktu widokowego.
Przypisy map.cz
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów, tom 17 Góry Złote, red. Marek Staffa, Wydawnictwo I-BIS, Wrocław 1993, . Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, Góry Złote, Krowiarki, mapa w skali 1:40 000, Wydawnictwo "Plan", Wrocław 2006, . Ziemia Kłodzka, mapa w skali 1:50 000, Wydawnictwo "Compass", Kraków 2012, .
Kategoria:Stronie Śląskie (gmina) Kategoria:Polskie szczyty Gór Złotych Kategoria:Czeskie szczyty Gór Złotych