Konstantin Władimirowicz Rodzajewski ros. Константи́н Влади́мирович Родзае́вский (ur. w Błagowieszczeńsku, zm. 30 sierpnia 1946 w Moskwie) – rosyjski prawnik i polityk faszystowski, przywódca Rosyjskiej Partii Faszystowskiej w latach 1936-1943.
Młodość i edukacja Był synem notariusza Władimira Iwanowicza Rodzajewskiego i Nadieżdy Michajłownej. Jego rodzina pochodziła z Syberii. W 1925 Rodzajewski przepłynął graniczną rzekę Amur i uciekł ze Związku Radzieckiego do Mandżurii, trzy lata później dołączył do niego ojciec i młodszy brat. W czasie studiów prawniczych w Harbinie Rodzajewski zetknął się z rosyjskimi działaczami nacjonalistycznymi Georgijem Ginsem i Władimirem Nikiforowem, którzy odegrali istotną rolę w kształtowaniu się jego poglądów politycznych. Wokół Nikiforowa powstała organizacja Związek Narodowych Syndykatów Robotników Rosyjskich, skupiająca Rosjan zafascynowanych włoskim faszyzmem. W 1931 Rodzajewski związał się z rosyjskim ruchem faszystowskim.
Działalność polityczna i wojskowa 26 maja 1931 objął stanowisko sekretarza generalnego Rosyjskiej Partii Faszystowskiej. W 1934 partia ta połączyła się z Wszechrosyjską Organizacją Faszystowską, kierowaną przez Anastasija Wonsiackiego, a na czele połączonej partii stanął Rodzajewski. Partia wzorowała się na włoskim faszyzmie, a jednym z jej symboli była swastyka. Działacze partii nosili czarne stroje i czarne pasy. W Mandżurii liczebność partii sięgała 12 tysięcy członków, struktury partii działały w 26 państwach świata. Rodzajewski zaangażował się w organizowanie państwa Białych Rosjan, które miało powstać w Mandżurii, pozostającej pod kontrolą Japonii. W ramach Armii Kwantuńskiej powstał oddział Asano, który miał w przyszłości zająć się działalnością sabotażową na tyłach Armii Czerwonej, jeśli ta zaatakuje terytorium Japonii. W okresie II wojny światowej działalność żołnierzy Asano ograniczała się do aktów sabotażu na terytorium Związku Radzieckiego. W tym czasie Rodzajewski poświęcił się działalności publicystycznej. W swoich tekstach poruszał m.in. problem kwestii żydowskiej w XX wieku.
Pod koniec II wojny światowej Rodzajewski był przekonany, że system rządów Józefa Stalina ewoluuje w kierunku nacjonalizmu, odchodząc od komunizmu. 25 października 1945 poddał się władzom radzieckim w Harbinie w przekonaniu, że będzie mógł bezpiecznie powrócić do Rosji. Po przekroczeniu granicy radzieckiej został aresztowany wraz ze swoim współpracownikiem Lwem Ochotinem. 26 sierpnia 1946 stanął przed sądem wojskowym. Oskarżono go o prowadzenie działalności wrogiej wobec państwa radzieckiego, a także o działalność szpiegowską i terrorystyczną na terytorium ZSRR. 30 sierpnia sąd, którego obradom przewodniczył Wasilij Ulrich, skazał go na karę śmierci. W tym samym dniu został rozstrzelany w więzieniu na Łubiance. W 2001 ukazało się w Rosji jedno z dzieł Rodzajewskiego pt. Завещание Русского фашиста („Ostatnia wola rosyjskiego faszysty”).
Życie osobiste Konstantin Rodzajewski był dwukrotnie żonaty. Pierwszą jego żoną była Lidija Georgijewna Małkowa, z którą ożenił się w 1929. Z tego związku przyszło na świat dwoje dzieci, które zmarły w pierwszych latach życia. W 1936 Rodzajewski rozwiódł się, a rok później ożenił się z Neonilą Jaliszewą, z którą miał troje dzieci (jedno z nich zmarło w pierwszych latach życia).
Bibliografia
Biogram Rodzajewskiego
Kategoria:Rosyjscy faszyści Kategoria:Rosyjscy prawnicy Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Rosyjskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1946 Kategoria:Ludzie urodzeni w Błagowieszczeńsku Kategoria:Ofiary represji politycznych w ZSRR