thumb|Makaron po-fłotski thumb|Makaron po-fłotski Makaron po-fłotski lub makaron po marynarsku () – makaron z mielonym mięsem.
Tradycyjna potrawa kuchni rosyjskiej z okresu radzieckiego, serwowana jako gorące drugie danie. Potrawa trafiła do kuchni cywilnej z kuchni żołnierskiej (marynarskiej), gdzie była przyrządzana na okrętach wojennych i w kuchniach polowych podczas wielkiej wojny ojczyźnianej. Makaron po-fłotski to ugotowany gruby makaron, wymieszany z usmażonym mielonym mięsem (w mniej więcej równych proporcjach) i usmażoną cebulą pokrojoną w kostkę, doprawiony do smaku solą i pieprzem.
Historia potrawy Historyczne pochodzenie potrawy i jej nazwy nie zostało dokładnie wyjaśnione. Podczas drugiej wojny światowej makaron po-fłotski był serwowany marynarzom na okrętach Floty Bałtyckiej Marynarki Wojennej i Floty Czarnomorskiej Związku Radzieckiego po udanych bitwach lub zakończonych sukcesem zadaniach bojowych.
W spisie potraw książki kucharskiej z 1952, opracowanej przez pracowników Ministerstwa Rolnictwa i Żywności oraz Anastasa Mikojana, pt. Książka o smacznym i zdrowym jedzeniu, makaron po-fłotski nie został jeszcze wymieniony. W książce tej natomiast był przepis na makaronnik (ros. макаронник) i łapszewnik (ros. лапшевник) z mięsem – potrawy zbliżone do makaronu po-fłotski, ale bardziej pracochłonneMakaronnik lub łapszewnik to makaron lub łapsza z mielonym mięsem, ułożone warstwami i zapiekane w piekarniku. Do ugotowanego makaronu lub łapszy dodaje się surowe jaja i miesza, następnie dzieli na dwie części, z których pierwszą część układa się na dnie brytfanki, na nią kładzie się warstwę osobno usmażonego mielonego mięsa, po czym na wierzch nakłada się drugą część makaronu względnie łapszy; całość jest zapiekana w piekarniku.. Przepis na makaron po-fłotski znalazł się dopiero w książce Kulinaria (ros. Кулинария), wydanej w 1955 roku, w rozdziale o potrawach z makaronem.
Prostota, szybkość wykonania, niewygórowana cena, dobra wartość odżywcza i możliwość przechowywania składników wchodzących w skład potrawy, sprawiły, że stała się popularna w późniejszym okresie istnienia ZSRR, od drugiej połowy lat 60. XX wieku. Świeże mięso (surowe lub gotowane) można zastąpić w przepisie mięsem z puszki, tzw. tuszonką. Potrawa występuje w wielu wariantach. Pozwala wykorzystać mięso wołowe lub wieprzowe, które zostało użyte do sporządzenia wywaru na zupę czy rosołu. Makaron po-fłotski gościł w menu stołówek przedszkolnych, szkolnych, studenckich, pracowniczych, w kantynach wojskowych i marynarskich, oraz był gotowany w domu. Na obozach i w warunkach polowych świeże mięso zastępowano mięsem z konserwy.
Pod nieco zmodyfikowaną nazwą, będącą formą transkrypcji jej nazwy z języka rosyjskiego, potrawa przeniknęła do innych języków lub kuchni, np. języka holenderskiego jako makaroni po-flotski, angielskiego – macaroni po-flotski lub makarony po-flotski, czy niemieckiego – makaroni po flotski. W Holandii wzmianki o makaronie po-fłotski pojawiły się w mediach przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi w Soczi, albowiem znalazł się na liście 11 potraw, których sprzedaż została zakazana podczas igrzysk ze względu na możliwość zatrucia pokarmowego.
W Kuchni polskiej, w wydaniu z 1989, został zamieszczony przepis na makaron z mięsem z konserwy (wieprzowiny w sosie własnym).
Makaron po-fłotski w dalszym ciągu znajduje się w menu rosyjskiej kuchni okrętowej.
Składniki i przygotowanie SkładnikiProporcje składników w oryginalnym przepisie zamieszczonym w książce Samobytnaja kuchnia wynosiły: 360 gramów makaronu, 300 g surowego drobno zmielonego mięsa, 50 g wody do farszu, 90 g masła śmietankowego, 90 g posiekanej cebuli, sól, pieprz i 5 g cukru do smaku. Makaron należało ugotować w 2 litrach wody osolonej 40 g soli.: (gruby) makaron, (wołowe lub wieprzowe) mięso mielone, cebula pokrojona w kostkę, sól i pieprz, i ewentualnie cukier, do smaku, masło do smażenia cebuli i mięsa mielonego. Makaron należy ugotować w osolonej wodzie, a w międzyczasie usmażyć na patelni mielone mięso i pokrojoną w kostkę cebulę. Ugotowany do miękkości makaron odcedza się i miesza z usmażonym mielonym mięsem z cebulą, po czym doprawia do smaku solą i pieprzem, ewentualnie także odrobiną cukru. Potrawę należy podawać na gorąco.
Zobacz też Przyczyna buntu załogi na pancerniku Potiomkinie w 1905
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Zdjęcie potrawy Kontrowersje wokół pochodzenia i nazwy makaronu po-fłotski
Kategoria:Kuchnia rosyjska Kategoria:Potrawy mięsne