Janina Węgrzyńska-Kościałkowska (ur. 27 marca 1915 we Lwowie, zm. 23 lipca 2004 w Laloubère we FrancjiStowarzyszenie Pisarzy Polskich) – polska pisarka tworząca na emigracji.
Życiorys Córka Jana Węgrzyńskiego, prawnika, który zajmował stanowisko wicedyrektora Banku Handlowego we Lwowie. Ukończyła studia w Państwowym Instytucie Sztuk Pięknych we Lwowie, a po wyjściu za mąż zamieszkała w Jaśle, w 1941 opuściła je i wyjechała do Szwajcarii. W Bernie stworzyła polski teatr oraz nawiązała kontakt z londyńskimi „Wiadomościami Polskimi”, gdzie publikowała swoje pierwsze opowiadania posługując się pseudonimami Ina Wadwicz, J.M. Wadwicz, Jan Beliwar, Jan Szeliga, Janina M.Wadwicz, Janina Nahlik, JIBE, Nina Nahlik. Po 1945 zamieszkała w Londynie, od tego czasu na łamach nowych Wiadomości pisała pod swoim prawdziwym nazwiskiem. Po kilku latach podjęła decyzję o przeprowadzce do Francji, gdzie spędziła resztę życia. Podpisała list pisarzy polskich na Obczyźnie, solidaryzujących się z sygnatariuszami protestu przeciwko zmianom w Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (List 59)Kultura 1976/03/342 Paryż 1976, s. 34..
W 1993 otrzymała honorowe obywatelstwo Jasła.
Janina Kościałkowska tworzyła opowiadania, dramaty i powieści, była laureatką Nagrody „Wiadomości”.
Twórczość Zbrodniarz i Maska (1934); Poemat z dyliżansem (1946); Kapliczka przydrożna: (Zapiski wrześniowe) (1958); Sprawa numer jeden (1967); Łódź bukowa (1988); Bih me! (2000); Ostatni weekend w Paryżu (2001).
Przypisy
Bibliografia Nota biograficzna, Kwartalnik Artystyczny Urszula Jakubowska „Lwowski batiar” Kieleckie Studia Bibliologiczne t. 4/1998 Piotr Lisiewicz „Gniew na łodzi bukowej” Niezależna Gazeta Polska
Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Honorowi obywatele Jasła Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polonia we Francji Kategoria:Sygnatariusze listu pisarzy emigracyjnych popierającego protesty przeciwko zmianom w konstytucji PRL 1975/1976 Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie