Konrad Ostrowski (ur. w Kijowie, zm. 30 listopada 1947 w Penn Wood pod Amersham) – polski tancerz i choreograf.

Życiorys W latach 1926–1927 był tancerzem w warszawskim teatrze wodewilowym, a w latach 1928–1929 występował z Lili Larys w kinoteatrze Momus w Warszawie. Opracowywał choreografię do operetek, m.in. do Manewrów jesiennych i Krysi leśniczanki. Około roku 1930 był baletmistrzem rewii w kinoteatrze Hollywood, m.in. Uśmiechnij się kochanie (numery To nasze morze, Jak na plaży, Sweet Marie, Tyle dni, Kochaj mnie). Występował w Teatrze Starym w Krakowie 25 i 26 kwietnia 1931 w parze z Ireną Topolnicką, gdzie główną atrakcją był Eugeniusz Bodo.

Teatr Popularny w Łodzi gościł warszawski teatr Nowości z królową operetek Lucyną Messal i Józefem Redo w lipcu 1932. W tym programie Basia Relska występowała w duecie z Ostrowskim.

W sezonie 1936 występował w Teatrze Bagatela w Krakowie. Tańczył m.in. wiedeński walc z Basią Relską. Był też choreografem tej rewii. W 1937 występował wraz z zespołem artystów warszawskich w Teatrze Bagatela w rewii Atak na Kraków. 21 października 1942 Nowy Głos Lubelski informował, że doskonały baletmistrz Konrad Ostrowski oraz primbalerina Irena Topolnicka wykonali na tle zespołu baletowego szereg tańców z doskonałą techniką znamionująca długoletnią rutynę. Występy ich cieszyły się wielkim aplauzem, przy czym taniec - parodia, musiał być powtórzony przy salwach śmiechu. Podczas II wojny światowej współpra­cował w latach 1940–1944 jako tancerz i baletmistrz z jawnymi teatrami Kometa, Niebieski Motyl, Nowości, Maska i Me­lodia w Warszawie.

Po zakończeniu II wojny światowej Konrad Ostrowski znalazł się we Włoszech, gdzie w 1946 został tancerzem i choreografem kierowanej przez Feliksa Konarskiego Czołówki Teatralnej Polish Parade. Następnie wraz z żołnierzami 2 Korpusu Polskiego Polskich Sił Zbrojnych znalazł się w Wielkiej Brytanii, gdzie trafił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia, przeznaczonego do przysposobienia zdemobilizowanych żołnierzy do życia cywilnego. W tym czasie występował również jako tancerz w Balecie Anglo-Polskim. 30 listopada 1947 napisał pożegnalny list i popełnił samobójstwo, wieszając się na gałęzi w lasku w pobliżu obozu polskiego w Penn Wood pod Amersham. 6 grudnia 1947 został pochowany na cmentarzu wojskowym w Aldershot. Niektóre źródła błędnie podają, że został rozstrzelany podczas powstania warszawskiego.

Przypisy Samobójstwo tancerza, „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza” 1947, nr 287, s. 4. Private Konrad Ostrowski, Find A Grave. Konrad Ostrowski (nekrolog), „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza” 1947, nr 288, s. 4. Pamiętnik teatralny 1963 zeszyty 1-4, s. 188, 189, 193, 197, 203 Polish Parade 1946. Revue, 1946. K. Roman: Pamiętniki, rękopis, Instytut Sztuki PAN. Terpsychora i lekkie muzy, Bożena Mamontowicz-Łojek, Polskie Wydawn. Muzyczne, 1972 Ludwik Sempoliński: Wielcy artyści małych scen, 1968 Uśmiechnij się kochanie" : wielki program letni w 15-tu obrazach, ok. 1930 Hallo! Tu miłość...! : rewja w 2 częściach 19 obrazach Nowy Dziennik, Kraków, 23 kwietnia 1931, rok XIV, nr. 108, str 4. Nowy Dziennik, Kraków, 30 września 1937, rok XX, nr. 268, str 11. Nowy Głos Lubelski. R. 3, nr 246 (21 października 1942) Ilustrowana Republika, 27 lipca 132, rok XX, nr. 206, str. 10

Linki zewnętrzne Konrad Ostrowski na zdjęciach w bibliotece Polona

Kategoria:Polscy artyści kabaretowi Kategoria:Polscy choreografowie Kategoria:Polscy tancerze Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1947 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie