Dzień Doktora () – rocznicowy odcinek specjalny brytyjskiego serialu science-fiction pt. Doktor Who, który jest pierwszym odcinkiem tego serialu wyprodukowanym w technologii 3D. Producentami wykonawczymi odcinka byli Faith Penhale oraz Steven Moffat, który napisał również scenariusz odcinka. Premiera odcinka odbyła się 23 listopada 2013 roku, w dniu pięćdziesiątej rocznicy wyemitowania pierwszego odcinka serialu, nie tylko na kanale BBC One, ale także na stacjach telewizyjnych i w kinach na całym świecie. W ten sposób Doktor Who został wpisany do księgi rekordów Guinnessa za największą jednoczesną emisję, która objęła 94 kraje świata. Odcinek ten zdobył także nagrodę publiczności Radio Times na ceremonii rozdania nagród telewizyjnych Brytyjskiej Akademii Filmowej w 2014 roku.
Odcinek przedstawia ostatnie dni wielkiej wojny o czas, w których Doktor wojny (John Hurt) decyduje się unicestwić zarówno Daleków jak i własną rasę, by zakończyć ten ogromny konflikt. Historia ta przeplata się z wydarzeniami we współczesnym Londynie, gdzie organizacja UNIT rozważa zagładę Londynu, by nie dopuścić do inwazji obcych.
Główne role w odcinku odgrywają Matt Smith (jedenasty Doktor) oraz Jenna Coleman (Clara Oswald). W odcinku pojawiają się również David Tennant (dziesiąty Doktor) oraz Billie Piper (jako broń masowej zagłady, która przyjęła wygląd Rose Tyler), która jest niewidoczna dla wszystkich z wyjątkiem Doktora wojny (John Hurt). Gościnnie wystąpili także Joanna Page jako królowa Elżbieta I oraz Jemma Redgrave jako Kate Stewart, córka jednego z przyjaciół i towarzyszy Doktora, brygadiera Lethbridge-Stewarta. Ponadto w odcinku mają swoje cameo Peter Capaldi, który zastępuje Smitha w roli Doktora w kolejnym odcinku (Czas Doktora), a także Tom Baker, odtwórca roli czwartego Doktora. W odcinku tym głównymi antagonistami są Dalekowie oraz Zygoni, zmiennokształtni kosmici, którzy pojawili się wcześniej w odcinku Terror of the Zygons w 1975 roku.
Ponieważ odcinkiem tym serial świętował 50-lecie swojego istnienia, pojawiło się w nim wiele odniesień do wcześniejszych odcinków serialu. Z odcinkiem związane są również dwa mini-odcinki, a z obchodami pięćdziesięciolecia serialu także dramat historyczny An Adventure in Space and Time oraz skecz The Five(ish) Doctors Reboot.
Fabuła Clara Oswald po kolejnym dniu zajęć w szkole Coal Hill otrzymuje wiadomość od jedenastego Doktora i jedzie mu na spotkanie. Gdy spotykają się w TARDIS, ta niespodziewanie zostaje przetransportowana drogą powietrzną na Trafalgar Square przez Kate Stewart i UNIT. Tam Kate przekazuje Doktorowi wiadomość napisaną przez jego żonę, Elżbietę I, w której oświadcza ona, że jeżeli w tajnej galerii zwanej „Undergallery”, w której przechowuje się niebezpieczną sztukę, wydarzy się coś niezwykłego, życzy sobie by go wezwać. Jako potwierdzenie, że wiadomość została napisana właśnie przez nią, Doktorowi pokazany zostaje obraz wykonany technologią Władców czasu – w trójwymiarze przy wykorzystaniu kostek hipostatycznych. Obraz przedstawia upadek drugiego pod względem wielkości miasta planety Władców czasu – Gallifrey, Arkadii, w ostatnich dniach wielkiej wojny o czas. W „Undergallery” Kate wyjaśnia Doktorowi, że wezwano go, gdyż z przechowywanych tam obrazów zostało wybite szkło z ram i zniknęły postacie, które na owych obrazach widniały. W trakcie badania obrazów otwiera się w galerii portal czasoprzestrzenny, w który Doktor decyduje się wskoczyć.
W zawierusze wielkiej wojny o czas, wojenna inkarnacja Doktora decyduje się na ostateczny krok, by zakończyć wojnę – kradnie z arsenału broni na Gallifrey starożytną broń masowej zagłady nazwaną „Chwila” (the Moment), w celu jej wykorzystania. Chce zniszczyć zarówno Władców czasu jak i Daleków, gdyż z powodu wojny cierpi cały wszechświat. Chwila jest obdarzona świadomością i wykształciła w sobie sumienie, które jej interfejs manifestuje w formie jednej z przyszłych towarzyszek Doktora, Rose Tyler. Interfejs uważa, że masowa zagłada nie jest właściwym sposobem na zakończenie konfliktu i wyznacza Doktorowi karę – jeżeli zdecyduje się na masową zagładę, będzie musiał żyć z tym dalej i pamiętać co uczynił. Chwila pokazuje mu jakim człowiekiem się stanie jeżeli to zrobi, otwierając portal czasoprzestrzenny do jedenastego i dziesiątego Doktora. W ten sposób trójka Doktorów spotyka się w 1562 roku w Anglii, gdzie w tym czasie dziesiąty Doktor próbował wyśledzić Zygonów. Doktor spotyka swoje dwie przyszłe inkarnacje, które odkrywają, że Zygon przyjął formę królowej Elżbiety I. Cała trójka zostaje schwytana i uwięziona w londyńskiej Tower.
W tym czasie w Czarnych Archiwach UNIT-u, które znajdują się współcześnie w londyńskiej Tower i które zostały zabezpieczone przed materializacją TARDIS, Clara odkrywa, że Zygoni z czasów elżbietańskich wykorzystali kostki hipostatyczne, by wejść do trójwymiarowych obrazów w „Undergallery” i przeczekać kolejne wieki. Zygoni zdecydowali się wyjść z obrazów w 2013 roku i wykorzystać wygląd personelu UNIT, by zinfiltrować ich placówkę i dostępne im technologie. W celi, gdzie przebywają trzej Doktorzy, Chwila zachęca wojenną inkarnację Doktora, by zadał pytania, na które chciałby znać odpowiedzi, zanim zdecyduje się na zniszczenie Gallifrey. Jedenasty Doktor wydrapuje w filarze celi kod aktywacyjny do manipulatora wirów czasowych, który znajduje się w Czarnych Archiwach, którego następnie używa w teraźniejszości Clara, by spotkać się z Doktorami. Wkrótce Doktorzy i Clara spotykają prawdziwą królową Elżbietę, która wyjaśnia im plan Zygonów, mający za cel podbicie Ziemi. Następnie dziesiąty Doktor, zgodnie z obietnicą, żeni się z Elżbietą, po czym odchodzi w towarzystwie swoich pozostałych wcieleń i Clary swoją TARDIS. W międzyczasie Kate Stewart zdaje sobie sprawę z inwazji i zamyka się w Czarnych Archiwach razem z Zygonami i włącza odliczanie do uruchomienia bomby nuklearnej, zainstalowanej pod archiwami, które zniszczy nie tylko Zygonów, ale i cały Londyn. Doktorzy, chcąc temu zapobiec i nie mogąc wylądować TARDIS w Archiwach, wykorzystują technologię kostek hipostatycznych, by wejść do znajdującego się w Archiwach obrazu przedstawiającego Arkadię. Wychodzą z obrazu i wykorzystują urządzenie do manipulacji pamięcią, by tymczasowo uniemożliwić wzajemną identyfikację zarówno Zygonom jak i ludziom, aby bez świadomości swojego gatunku mogli wynegocjować pakt pokojowy.
Doktor Wojny, w tym momencie już przekonany o słuszności wysadzenia Chwili, wraca do swojej linii czasowej. Clara, która zdaje sobie sprawę, że Doktor wojny jeszcze nie zniszczył Gallifrey, informuje o tym pozostałe inkarnacje i wspólnie wybierają się do linii czasowej Doktora wojny, chcąc wesprzeć go i podzielić jego brzemię. Clara jednak przypomina im dlaczego wybrał imię Doktor i przekonuje, by znaleźli inne wyjście z sytuacji. Decydują się na użycie kostek hipostatycznych, by uwięzić Gallifrey w czasie i przestrzeni, z dala od wojny, na co dostają zgodę od generała dowodzącego armią planety. Po wykonanej operacji planeta znika w blasku oślepiającego światła.
Doktorzy i Clara wracają do Galerii, niepewni czy ich plan się powiódł. Doktor wojny jest przekonany, że mu się nie udało, zwłaszcza, że jest świadomy, że zawirowania czasowe sprawią, że ani on, ani dziesiąty Doktor nie będą pamiętali, że zmienili plan działania i będzie żył z poczuciem winy, że zniszczył swoją planetę przez całe wieki. Doktor wojny wraca do TARDIS w zamiarze rozpoczęcia kolejnej podróży i zdaje sobie sprawę, że jego kolejny proces regeneracji już się rozpoczął. Dziesiąty Doktor również odchodzi, a jedenasty siedząc samotnie snuje fantazje o tym, jak to mógłby pracować jako kustosz galerii gdyby odszedł na emeryturę. Jego fantazje przerywa kustosz muzeum, który jest niezwykle podobny do czwartej inkarnacji Doktora. Ten mówi mu, że prawdziwym tytułem obrazu nie jest ani „Nigdy więcej” (No More) ani „Upadek Gallifrey” (Gallifrey Falls), tylko że obraz ma tylko jeden tytuł: „Gallifrey nie jest stracona” (Gallifrey Falls No More), z którego Doktor wnioskuje, że plan się powiódł i obiera sobie nowy cel podróży: odnaleźć Gallifrey.
Nawiązania
Jako że odcinek jest formą uczczenia 50. rocznicy serialu, zawiera wiele nawiązań do wcześniejszych odcinków i postaci. Czołówka odcinka jest nawiązaniem do pierwszego odcinka serialu An Unearthly Child (1963). Ponadto podobnie jak w pierwszym odcinku serialu, akcja zaczyna się od policjanta mijającego napis I.M. Foreman (nazwisko handlarza złomem, na którego terenie Doktor zaparkował TARDIS w odcinku An Unearthly Child), a pierwsze kilka sekund odcinka jest czarno-białe, nawiązując do tego, że serial początkowo produkowany był w formacie czarno-białym (podobna rzecz wydarzyła się także w odcinku The Two Doctors (1985), gdy poprzednim razem więcej niż jeden Doktor pojawili się jednocześnie na ekranie). Szkoła Coal Hill, w której uczy Clara, była szkołą, do której uczęszczała Susan Foreman, wnuczka Doktora. Szkoła ta pojawiła się później także w historii Remembrance of the Daleks (1988), w erze siódmego Doktora. Według znaku stojącego przed szkołą, naczelnikiem rady tej szkoły jest Ian Chesterton, jeden z towarzyszy pierwszego Doktora, który był nauczycielem w tej szkole; dyrektorem jest natomiast W. Coburn, co nawiązuje do reżysera (Waris Hussein) i scenarzysty (Anthony Coburn) odcinka An Unearthly Child. Clara wykorzystuje anty-grawitacyjny motor Doktora z odcinka Dzwony świętego Jana (2012), którym wyjeżdża ze szkoły o 17:16, czyli dokładnie o godzinie gdy po raz pierwszy został wyemitowany odcinek An Unearthly Child na BBC One (program rozpoczął się minutę i 20 sekund później niż planowano). Data i godzina rozpoczęcia jest również wykorzystana jako kod aktywacyjny manipulatora wirów czasoprzestrzennych kapitana Jacka Harknessa, który znajduje się w Czarnych Archiwach.
Gdy TARDIS zostaje przeniesiony przez UNIT, znak wywoławczy wykorzystany przez helikopter by nawiązać łączność z UNIT to „Chart” (Greyhound leader), nawiązując do znaku wywoławczego wykorzystywanego za czasów brygadiera Lethbridge-Stewarta, którego córka Kate zarządza UNIT obecnie. Lethbridge-Stewart był jednym z przyjaciół Doktora, pojawiał się regularnie na ekranie za czasów trzeciego Doktora, choć pojawił się u boku także drugiego, czwartego, piątego i siódmego Doktora.
Jest również wiele nawiązań do ery dziesiątego Doktora. Jego małżeństwo z królową Elżbietą I, które zostało wcześniej wspomniane w odcinkach Kod Szekspira (2007), Do końca wszechświata (2009–2010) oraz w Bestia na dole (2010) zostało pokazane na ekranie. Dziesiąty Doktor wspomina także wcześniej upadek Arcadii w odcinku Dzień zagłady (2006). Jedenasty Doktor wykorzystuje także powiedzenie dziesiątego Doktora czaso-maso (timey-wimey stuff) z odcinka Mrugnięcie (2007). Kiedy dziesiąty Doktor odchodzi po dowiedzeniu się o swojej śmierci na Trenzalore, mówi Nie chcę odchodzić (I don't want to go...). Są to ostatnie słowa jakie dziesiąty Doktor wypowiada przed swoją regeneracją w odcinku Do końca wszechświata. Urządzenie o nazwie „Chwila” również zostaje wcześniej wspomniane w odcinku Do końca wszechświata, ale dopiero tu jest dokładniej przedstawiona, gdy przybiera formę Złego wilka – Rose Tyler. W trakcie negocjacji z Zygonami. Kate wspomina Sycoraxów, którzy pojawili się w odcinku Świąteczna inwazja (2005).
Czarne Archiwa zawierające przedmioty pozaziemskie, które zbiera UNIT, posiada wiele zdjęć poprzednich towarzyszy Doktora oraz przedmiotów z nimi związanych, między innymi czerwone szpilki River Song z historii Czas Aniołów/Kamienne ciała (2010) czy obniżacz masy z odcinka Dzień zagłady. W Archiwach znajduje się także głowa Daleka Supreme z historii Skradziona Ziemia/Koniec podróży (2008), broń Daleka z historii Dalekowie na Manhattanie/Ewolucja Daleków (2007), krzesło z Do końca wszechświata i głowa Cybermana.