Euzebiusz Marian Łopaciński herbu Lubicz, pseud. Ananke (ur. w Kijowie, zm. 19 kwietnia 1961 w Warszawie) – polski historyk, archiwista, kolekcjoner.
Pochodził z odnogi saryjskiej Łopacińskich, syn Stanisława. Po gimnazjum w Rydze ukończył studia w Dorpacie i Krakowie. Po 1911 osiadł w Warszawie, gdzie pracował nad zbiorami Archiwum Krasińskich. W 1918 razem z Wacławem Studnickim współorganizował Archiwum Państwowe w Wilnie, gdzie do 1927 pełnił funkcję wicedyrektora. Do wybuchu wojny zgromadził materiał archiwalny z zakresu historii oraz sztuki Wilna i okolic, który pozostał w Wilnie.
Po II wojnie światowej ponownie zamieszkał w Warszawie i współpracował z Centralnym Zarządem Muzeów i Ochrony Zabytków (CZMiOZ) w Warszawie, Zakładem Urbanistyki i Architektury PAN i Komisją Badań Dawnej Warszawy. Zgromadził bogaty materiał w postaci wypisów archiwalnych z Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie. Autor Materiałów do dziejów rzemiosła artystycznego w Wielkim Księstwie Litewskim XV-XIX w.Euzebiusz Łopaciński Materiały do dziejów rzemiosła artystycznego w Wielkim Księstwie Litewskim XV-XIX w. Państwowy Instytut Historii Sztuki i Inwentaryzacji Zabytków, Warszawa 1946 Część wypisów, tzw. Teki Archiwalne Euzebiusza Łopacińskiego przekazane zostały do CZMiOZ. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia H. Michałowska, Euzebiusz Marian Łopaciński [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1973, s. 393-394.
Linki zewnętrzne Genealogia Euzebiusza Łopacińskiego w: M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego
Kategoria:Ludzie urodzeni w Kijowie Euzebiusz Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy archiwiści Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Zmarli w 1961