Wzorzec alpejski (Rhizocarpon alpicola (Wahlenb.) Rabenh.) – gatunek grzybów z rodziny wzorcowatych (Rhizocarpaceae). Ze względu na współżycie z glonami zaliczany jest do grupy porostów.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Rhizocarpon, Rhizocarpaceae, incertae sedis, Lecanoromycetidae, Lecanoromycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1812 r. Göran Wahlenberg nadając mu nazwę Lecidea atrovirens var. alpicola. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1861 r. Gottlob Ludwig Rabenhorst przenosząc go do rodzaju Rhizocarpon.
Niektóre synonimy naukowe:
Nazwa polska według Krytycznej listy porostów i grzybów naporostowych Polski.
Morfologia Plecha skorupiasta, cienka lub średnio gruba, złożona z kanciastych lub okrągłych areolek. Pojedyncza areolka jest płaska lub wypukła, gładka lub lśniąca. Powierzchnia plechy ma barwę od intensywnie żółtej do zielonożółtej, wyjątkowo tylko białawą.
Występowanie i siedlisko Występuje w tundrze oraz w górach Ameryki Północnej i Południowej, Europy i Azji. W Polsce występuje w Tatrach oraz w Karkonoszach, na takich samych siedliskach, jak wzorzec geograficzny – na niewapiennych skałach i ścianach skalnych (granity, kwarcyty, gnejsy). Często obydwa te gatunki występują razem obok siebie, ale wzorzec alpejski jest dużo rzadszy i jest charakterystyczny głównie dla piętra turniowego.
Znaczenie Jest gatunkiem pionierskim i przyczynia się do wytwarzania gleby na głazach, dzięki czemu możliwe staje się później zasiedlenie ich przez inne organizmy, Wraz z wzorcem geograficznym jest używany do określania wieku powierzchni skalnych.
Przypisy
Kategoria:Wzorcowate Kategoria:Porosty Kategoria:Mykobiota Polski