Marie Heiberg (ur. 10 września 1890 w Kirikuküla, zm. 15 lutego 1942 w Tallinnie) – estońska poetka.
Życie Pochodziła z biednej rodziny. Wykształcenie zdobywała w szkołach w Urvaste i Sangaste. Zadebiutowała w wieku 14 lat, w 1904 publikując w prasie opowiadanie pt. Linda. Rok później jej twórczość stała się częścią zredagowanej przez Friedeberta Tuglasa antologii W dniach walki (org. Võitluse päivil), zyskując opinię nadziei estońskiej literatury (kontakt z Tuglasem utrzyma przez następne 12 lat - będą pisywać do siebie listy, nawet kiedy będzie on przebywał poza granicami Estonii).
Od 1907 Marie Heiberg mieszkała w Tartu, gdzie imała się różnych dorywczych prac, w tym jako dziennikarka Rok później ukazał się jej debiutancki tomik Śpiewy zasmuconego dziecka (org. Mure-lapse laulud).
W 1913 wraz z Richardem Rohtem założyła grupę "Moment".
Po 1919 roku jej kariera literacka załamała się - Marie Heiberg zapadła na schizofrenię i uznała, że jest księżniczką Anastazją Romanową. Do końca życia leczyła się klinice psychiatrycznej.
Twórczość 1906 Mure-lapse laulud (pl. Śpiewy zasmuconego dziecka, tom poezji) 1910 Elukevade (pl. Wiosna życia, krótka powieść autobiograficzna) 1913 Luule (pl. Śpiewy, poezja) 1914 Enne viimset päva (pl. Przed ostatnim dniem, poezja)
Przypisy
Kategoria:Estońscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1942