Mieczysław Walesiuk (ur. 4 grudnia 1906 w Porosłach, zm. 3 lutego 1946 w Sanoku) – polski oficer.

thumb|Symboliczny nagrobek Mieczysława Walesiuka w Sanoku Życiorys Urodził się 4 grudnia 1906 w miejscowości Porosły w okolicach Białegostoku jako syn Konstantego i Anastazji bądź Stanisławy z domu JanickiejW niektórych publikacjach, w tym Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, była powielana błędna data roczna urodzenia 4 grudnia 1926. Ponadto w wykazie żołnierzy 34 Pułku Piechoty wskazano dwóch żołnierzy o tożsamości Mieczysław Walesiuk, podając w jednym przypadku stopień podporucznika, a w drugim – porucznika..

W okresie II Rzeczypospolitej został żołnierzem kawalerii Wojska Polskiego. Był przydzielony do 10 pułku Ułanów Litewskich w Białymstoku. Jako podoficer służył w jednostce w stopniu plutonowego. Odbył naukę w Szkole Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu, po czym powrócił do macierzystego pułku.

Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej, po czym dostał się do niewoli, w której przebywał krótkotrwale. Po nastaniu okupacji sowieckiej ukrywał się na Białostocczyźnie. Po nadejściu w 1944 frontu wschodniego został zmobilizowany do Ludowego Wojska Polskiego i przydzielony do 34 pułku piechoty w składzie 8 Dywizji Piechoty (pułk stacjonował wówczas we wsi Mordy). W stopniu podporucznika na stanowisku dowódcy plutonu zwiadu konnego w kwietniu 1945 uczestniczył w forsowaniu Nysy i forsowaniu Odry, bitwie pod Budziszynem, walkach o Drezno. Po zakończeniu działań wojennych wraz z pułkiem został przeniesiony do miejsca jego stacjonowania w Sanoku. Pełnił funkcję wojskowego komendanta miasta Sanoka.

Poniósł śmierć 3 lutego 1946. Według publikacji w „Dzienniku Rzeszowskim” z 21 lutego 1946 zginął na posterunku. Według innych źródeł poległ w walce z UPA. W myśl dokumentów przekazanych rodzinie przez administrację wojskową w 1946, został zamordowany skrytobójczym strzałem przez członków UPA.

Analogicznie w późniejszych publikacjach opisujących działania 34 pułku piechoty Mieczysław Walesiuk został wymieniony w wykazie żołnierzy 34pp poległych w walce z UPA.

Został pochowany 7 lutego 1946 w Sanoku w uroczystym pogrzebie z honorami wojskowymi, którym uczestniczyli żołnierze (w tym generał dywizji), społeczeństwo i władze miasta z burmistrzem Stanisławem Lisowskim. Pogrzeb celebrował ks. wikary Mieczysław Szewczyk z Parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku. Pośmiertnie został awansowany do stopnia porucznika. W okresie Polski Ludowej na wniosek żony jego szczątki zostały przeniesione na cmentarz św. Rocha w Białymstoku. Symboliczny nagrobek Mieczysława Walesiuka pozostał w kwaterze żołnierzy polskich na cmentarzu Centralnym w SanokuInskrypcja na tabliczce symbolicznego grobu w Sanoku, analogicznie do wyżej opisanych publikacji, wskazała błędną datę urodzenia 1926..

Mieczysław Walesiuk był żonaty z Marianną (bądź Marią) z domu Górską, z którą miał dwóch synów, w tym starszego Jerzego (ur. ok. 1935/1936).

Odznaczenia Order Krzyża Grunwaldu III klasy – pośmiertnie (1946) Krzyż Walecznych (1939)Był też przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Walecznych po raz drugi.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy Kategoria:Oficerowie 34 Budziszyńskiego Pułku Piechoty Kategoria:Oficerowie ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Pochowani na cmentarzu św. Rocha w Białymstoku Kategoria:Podoficerowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Budziszynem (1945) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Wojskowi związani z Białymstokiem Kategoria:Wojskowi związani z Sanokiem Kategoria:Uczestnicy forsowania Nysy Łużyckiej (1945) Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1946