Łucjan Mieczysław Malicki (ur. 1873, zm. 1940 w Kijowie) – polski prawnik, sędzia, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w 1873 jako syn Michała. Ukończył studia prawnicze. W okresie II Rzeczypospolitej był sędzią Sądu Okręgowego we Lwowie. Z dniem 23 grudnia 1929 został mianowany sędzią Sądu Apelacyjnego we Lwowie. Później został wiceprezesem Sądu Okręgowego we Lwowie i przewodniczącym Wydziału VI SO. Wybrany prezesem oddziału lwowskiego Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej. 11 listopada 1937 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski „za zasługi na polu pracy w sądownictwie”.. Do 1939 był redaktorem pisma „Głos Sędziowski”.
Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej, agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 i kapitulacji Lwowa został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD. Na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 55/2-6 oznaczony numerem 1830). Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Był mężem Emilii z Ulanowskich (1878–1946).
Przypisy
Kategoria:Członkowie Zrzeszenia Sędziów i Prokuratorów Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Sędziowie sądów apelacyjnych II Rzeczypospolitej Kategoria:Sędziowie sądów okręgowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Zmarli w 1940