Michał Łukaszewicz (ur. 29 listopada 1948 w Szczecinie, zm. 18 kwietnia 2006 w Warszawie) – polski pisarz, poeta, krytyk literackiPiotr Kuncewicz, Agonie i nadzieja, wyd. BGW 1993, tom III Poezja od 1956 s. 530, tom V Proza polska od 1956 s. 304 (noty o poezji i o prozie Michała Łukaszewicza).Ryszard Matuszewski, Polonistyka, wrzesień 1987, Nr 7(247), s. 534–548, dział Nowe książki i wznowienia. Współczesna poezja polska, pochwalna recenzja z tomu poezji Michała Łukaszewicza „Ołowiany dach”., dziennikarz. Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.
Życiorys Absolwent Wydziału Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego (dyplom 1974). W latach 1967–1976 należał do grupy poetyckiej „Stajnia”Ewa Głębicka Leksykon. Grupy literackie w Polsce 1945 – 1989, Wiedza Powszechna, Warszawa 2000, wyd. II poszerz., Stajnia, s. 316–322.. Debiutował w 1980 roku tomikiem wierszy „Magister Tartufe” (wyd. PIW) i zbiorem opowiadań „Pieśń żarłocznej szarańczy” (wyd. „Czytelnik”).
Po studiach pracował jako dziennikarz w „Sztandarze Młodych”, a od 1976 do 1996 roku jako redaktor w dwutygodniku, a potem miesięczniku „Nowe Książki”. W latach 1996–2002 był stałym współpracownikiem miesięcznika literacko-społecznego „Literatura”, gdzie publikował m.in. fragmenty swoich nie wydanych powieści, artykuły i recenzje. Jego opowiadania fantastyczne ukazywały się w „Fantastyce” i w „Nowej Fantastyce”.
W latach 1993–2006 był nauczycielem w szkołach społecznych. Brał udział w tworzeniu szkoły społecznej Stowarzyszenia Kultury i Edukacji, w której pracował aż do śmierci. Jego artykuły na temat oświaty w cyklu „Szkoła bez stopni” ukazywały się w latach 1993–1994 w warszawskim miesięczniku „Społeczeństwo otwarte”Społeczeństwo Otwarte, miesięcznik, Wyd. Fundacja „Społeczeństwo Otwarte” Warszawa 1994..
Powieść „Warszawska Atlantyda” z pogranicza political i science fiction, w której z wyobraźnią i humorem przedstawił apokaliptyczną, a zarazem groteskową wizję polskich przemian, zwróciła uwagę krytyków. Paweł Dunin-Wąsowicz, wyróżnił ją w recenzjachBeata Kęczkowska, Gazeta Wyborcza, dodatek Gazeta Stołeczna, z dn. 13.06 2011 r., wywiad z Pawłem Duninem–Wąsowiczem. i swoim leksykonie „Warszawa fantastyczna”Paweł Dunin-Wąsowicz, Warszawa fantastyczna, Wyd. Raster, Warszawa 2010..
Zafascynowany „Dziennikami” Stefana Żeromskiego, od lat sześćdziesiątych do końca życia, pisał swoje. Krótki wstęp do nich podyktował przed śmiercią w Szpitalu Wolskim w Warszawie. Kilkanaście tomów jego dzienników dotychczas nie zostało wydanych.
Publikacje Magister Tartufe (tom poezji, wyd. PIW, 1980) Pieśń żarłocznej szarańczy (zbiór opowiadań, wyd. Czytelnik, 1980) Ołowiany dach (tom poezji, wyd. Wydawnictwo Literackie, 1984) Małecki (powieść, wyd. Iskry, 1986) Na perskim jarmarku (zbiór opowiadań, wyd. Glob, 1987) Dom z zapalonymi światłami (zbiór opowiadań, wyd. Wydawnictwo Literackie, 1987) Warszawska Atlantyda (powieść, wyd. PIW, 1997) Niskie pobudki (nie wydana w całości powieść, publikowana we fragmentach w „Literaturze”)Literatura. Miesięcznik Literacko-Społeczny, grudzień 1999, M. Łukaszewicz, Niskie pobudki. Honor przede wszystkim, s. 18.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Zmarli w 2006 Kategoria:Ludzie urodzeni w Szczecinie