thumb|Crepidodera aurata thumb|Omophoita cyanipennis thumb|Altica lythri thumb|Psylliodes luteola thumb|Podagrica maculata thumb|Disonycha pensylvanica thumb|Mantura mathewsi thumb|Aspicela bourcieri thumb|Dibolia cynoglossi thumb|Samiec z rodzaju Polyclada thumb|Epithrix pubescens thumb|Argopus ahrensi thumb|Psylliodes affinis thumb|Neocrepidodera impressa thumb|Systena blanda thumb|Ochrosis ventralis thumb|Derocrepis rufipes thumb|Batophila aerata thumb|Chaetocnema aridula thumb|Hermaeophaga mercurialis thumb|Aphthona lutescens Pchełki ziemne, pchełkowate, płeszki (Alticinae lub Alticini) – podrodzina lub plemię chrząszczy z podrzędu wielożernych i rodziny stonkowatych. Obejmuje około 8 tysięcy gatunków. Charakteryzują się obecnością w tylnych, zwykle powiększonych udach aparatu Maulika, który umożliwia im skakanie. Większość to fitofagi. Należy tu wiele szkodników roślin uprawnych.

Opis Chrząszcze o ciele przynajmniej nieco przypłaszczonym, w faunie Polski do 5 mm długości. Głowa wciągnięta w przedplecze, ale nie zakryta nim całkowicie. Narządy gębowe skierowane pionowo ku dołowi. Czułki osadzone są między oczami, blisko siebie. Przedplecze szerokie, zwykle zbliżone szerokością do pokryw. Małe pygidium skierowane jest skośnie ku tyłowi. Cechą wyróżniającą tę grupę jest obecność aparatu Maulika w udach tylnej pary odnóży. Ma on postać zesklerotyzowanego ścięgna i służy jako zaczep dla naprężonych mięśni. U wszystkich gatunków europejskich ponadto uda są wyraźnie zgrubiałe. Gatunki o zgrubiałych udach zdolne są do skakania. W oznaczaniu tych chrząszczy dużą rolę odgrywa budowa aparatów kopulacyjnych samców, a niekiedy także spermatek samic.

Ekologia i występowanie Większość gatunków to fitofagi, głównie mono- i oligofagi, ale znane są też gatunki o szerszym spektrum pokarmowym. Takson kosmopolityczny. W Polsce występują co najmniej 192 gatunki, a kolejnych 59 było notowanych.

Znaczenie gospodarcze Wiele gatunków żeruje na roślinach uprawnych, zarówno zielnych jak i drzewiastych. Niektóre z nich uznawane są za szkodniki. W Polsce do ważniejszych należą: Chaetocnema aridula i C. hortensis, żerujące na zbożach; C. concinna, żerująca na burakach; Phyllotreta atra, P. cruciferae, P. nemorum, P. nigirpes, P. undulata i P. vittata, żerujące na kapustowatych; Aphthona euphorbiae i Longitarsus parvulus, żerujące na lnie oraz Psylliodes attenuata, żerujący na konopiach. Z kolei gatunki żerujące na chwastach uznaje się za pożyteczne, np. Longitarsus pellucidus, żerujący na powoju polnym.

Systematyka Należy tu około 8 tysięcy opisanych gatunków, w związku z czym stanowią największą podrodzinę lub największe plemię stonkowatych. Zalicza się tu około 540 rodzajów:

Przypisy

Kategoria:Stonkowate