thumb|Znaki chromatyczne w gamie b-moll thumb|150px|Diagram akordu b-moll dla gitary
b-moll – gama muzyczna oparta na skali molowej, której toniką jest b.
Gama b-moll w odmianie naturalnej (eolskiej) zawiera następujące dźwięki: b, c, des, es, f, ges, as. W zapisie tonacji b-moll występuje pięć bemoli.
Odmiany
Gama b-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):
Gama b-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy b-moll naturalnej):
Równoległą gamą durową jest Des-dur, jednoimienną durową – B-dur.
Akord
Nazwa b-moll oznacza także akord, zbudowany z pierwszego (b), trzeciego (des) i piątego (f) stopnia gamy b-moll.
Akord b-moll
Przykłady zastosowania
Znane dzieła oparte na tonacji b-moll: Piotr Czajkowski – I Koncert fortepianowy op. 23 Fryderyk Chopin – Scherzo op. 31, II Sonata fortepianowa Richard Strauss – Symfonia alpejska Antonín Dvořák – Koncert wiolonczelowy, op. 104
Nazewnictwo W anglosaskiej notacji nazw dźwięków literą b oznacza się niealterowany VII stopień szeregu zasadniczego, dla którego w nazewnictwie polskim stosowana jest nazwa h. Z tego względu synonimem dla polskiego określenia b-moll jest angielskie B flat minor.
Zobacz też
pokrewieństwo tonacji skala molowa znaki przykluczowe
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gamy muzyczne