Filipinomysz stokowa (Apomys datae) – gatunek ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae), występujący endemicznie na Filipinach.

Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1899 roku niemiecki zoolog Adolf Bernard Meyer nadając mu nazwę Mus datae. Holotyp pochodził z góry Data, na wysokości , w Mountain Province, na Luzonie, w Filipinach.

Apomys datae należy do podrodzaju Megapomys. A. datae nie jest w pełni zróżnicowany od A. abrae w opublikowanych analizach w oparciu o sekwencje mitochondrialne, co interpretuje się jako dowód introgresji w wyniku sporadycznej hybrydyzacji na górze Data; są sympatryczne na wysokości 1500–1650 m n.p.m., ale generalnie preferują różne siedliska. A. datae jest uznawany za najbardziej prymitywny gatunek Apomys. Ma on prymitywny układ tętnic doprowadzających krew do głowy, podobnie jak pokrewna Apomys gracilirostris z wyspy Mindoro. Analizy mtDNA ujawniają, że A. datae i A. abrae tworzą klad bazalny w obrębie rodzaju Apomys. Analizy genetyczne i morfometryczne wykazują strukturę filogeograficzną wśród różnych izolowanych populacji A. datae. Taksonomia wymaga dodatkowych badań. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.

Etymologia Apomys: Apo, Mindanao, Filipiny; mus, μυος muos „mysz”. datae: góra Data, Luzon, Filipiny.

Zasięg występowania Filipinomysz stokowa została zarejestrowana na dużych wzniesieniach na południu dwóch trzecich Kordyliery Centralnej, w północno-zachodniej części wyspy Luzon, w Filipinach. Poprzednie obserwacje A. datae w Sierra Madre i na nizinach Luzon odnoszą się do innych gatunków z rodzaju Apomys, które pozostały nierozpoznane do 2011 roku.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 125–155 mm, długość ogona 121–139 mm, długość ucha 18–23 mm, długość tylnej stopy 33–39 mm; masa ciała 63–105 g. Samce są średnio nieco większe od samic w pomiarach, włącznie z ciężarem ciała (87,8 g kontra 77,2 g).

Ekologia Filipinomysz stokowa występuje na wysokościach od 1600 do 2700 m n.p.m..

Żyje głównie w górskich lasach mglistych Kordyliery Centralnej, gdzie jest najliczniejszy, ale także w lasach wtórnych i na terenach porośniętych zaroślami. Znane są doniesienia o występowaniu na wysoko położonych terenach rolniczych i w lasach zdegradowanych. Prowadzi naziemny tryb życia.

Populacja Zwierzę to jest bardzo liczne, przypuszczalnie jest to najpospolitszy drobny ssak na Filipinach. Jest uznawany za gatunek najmniejszej troski. Lokalne populacje mogą być zagrożone przez wylesianie i utratę środowiska na rzecz rolnictwa (w szczególności miejsce typowe zostało przekształcone w tereny rolnicze), jednak procesy te nie stanowią zagrożenia dla gatunku jako całości.

Przypisy Nazwy polskie za:

Kategoria:Myszowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1899 roku