Filipinomysz mała (Apomys microdon) – gatunek ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae), występujący endemicznie na Filipinach.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1913 roku amerykański przyrodnik Ned Hollister nadając mu nazwę Apomys microdon. Holotyp pochodził z Biga, na wyspie Catanduanes, w Filipinach.
Apomys microdon należy do podrodzaju Apomys. A. microdon jest najbliżej spokrewniony z A. musculus i prawdopodobnie stanowią kompleks gatunkowy. Na Luzonie jest sympatryczny z różnymi przedstawicielami podrodzaju Megapomys, które są bardziej ściśle lądowe, w przeciwieństwie do gatunków wspinaczkowych i nadrzewnych z podrodzaju Apomys. Taksonomia wymaga dodatkowej oceny. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Apomys: Apo, Mindanao, Filipiny; mus, μυος muos „mysz”. microdon: gr. μικρος mikros „mały”; οδους odous, οδοντος odontos „ząb”.
Zasięg występowania Filipinomysz mała występuje na wyspach Luzon i Catanduanes, należących do Filipin. Doniesienia o występowaniu na wyspach Dinagat i Leyte dotyczą filipinomyszy nadbrzeżnej (A. littoralis).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 90–107 mm, długość ogona 124–149 mm, długość ucha 15–19 mm, długość tylnej stopy 26–31 mm; masa ciała 28–42 g.
Ekologia Na Luzonie jest spotykany niemal od poziomu morza do 2150 m n.p.m..
Żyje w lasach górskich, nizinnych i mglistych, zarówno pierwotnych jak i wtórnych. Nie jest spotykany poza lasami. Prowadzi nadrzewny tryb życia.
Populacja Zwierzę to lokalnie jest dosyć liczne, filipinomysz mała jest uznawana za gatunek najmniejszej troski. Intensywne wylesianie zagraża jego nizinnym populacjom, nie stanowi natomiast zagrożenia dla gryzoni zamieszkujących wyżyny.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Myszowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1913 roku