Leonard Niemirowicz-Szczytt (ur. 27 marca 1900 w Mitawie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Adama i Salomei z domu Bugień urodzony 27 marca 1900 w Mitawie. Wywodził się z linii wierzchowskiej Niemirowiczów-Szczytt herbu Jastrzębiec (potomek posła na Sejm Wielki Marcina Niemirowicza-Szczytta).
Dzieciństwo spędził w Mitawie, a od 1906 w Parnawie. W 1910 roku rozpoczął naukę w Pskowskim Korpusie Kadetów w Pskowie. W 1917 roku ewakuowany wraz z Korpusem do Kazania. W 1918 roku, po ukończeniu Korpusu Kadetów, krótko przebywał w Jekaterinosławiu. W latach 1919–1920 brał udział w wojnie z bolszewikami na froncie kijowskim, w desancie na Kaukaz i działaniach nad Morzem Czarnym. Ewakuowany do Konstantynopola. W 1921 roku przedostał się do Polski.
W 1921 roku ukończył Wielkopolską Szkołę Podchorążych Piechoty w Bydgoszczy. Początkowo służył w 85 pułku Strzelców Wileńskich w Nowej Wilejce. 9 maja 1924 roku został awansowany z dniem 1 kwietnia 1924 roku na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1923 roku i 13. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 47 z 13 maja 1924 roku, s. 267..
W latach 30. XX wieku pełnił służbę w 60 pułku piechoty wielkopolskiej w Ostrowie WielkopolskimLista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Dodatek bezpłatny dla prenumeratorów „Przeglądu Piechoty”, Warszawa 1935, s. 82.. 29 kwietnia 1933 roku został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 112. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 29 kwietnia 1933 roku, s. 116..
W 1939 roku pełnił służbę w batalionie Korpusu Ochrony Pogranicza „Iwieniec” na stanowisku dowódcy kompanii odwodowej.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dostał się do niewoli radzieckiej. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 roku spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.
Upamiętnienie 5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Rodzinie Leonarda i Elmy został poświęcony 30. odcinek serialu dokumentalnego „Epitafia Katyńskie” z 2010 roku.
Życie prywatne Żonaty z Elmą Anną Lackner, z którą miał córkę Izabellę. W kwietniu 1940 roku żona i córka zostały wywiezione do Kazachstanu - córka do domu dziecka, a żona do łagru w Karagandzie. Izabella wróciła do Polski w 1946 roku, a Elma w połowie lat 50. XX wieku.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi
Zobacz też Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) Obozy NKWD dla jeńców polskich Zbrodnia katyńska
Przypisy
Bibliografia Dzienniki Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych.
Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, opracowanie zespołowe pod kierunkiem Marka Tarczyńskiego, Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, Warszawa 2000, .
Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Jeńcy polscy obozu NKWD w Kozielsku (1939–1940) Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Leonard Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Ludzie urodzeni w Jełgawie Kategoria:Oficerowie batalionu KOP „Iwieniec”