Heinrich Alexander Stoll, właśc. Heinrich Joachim Friedrich Karl Hans Stoll (ur. 8 grudnia 1910 w Parchim, zm. 4 marca 1977 w Poczdamie) – wschodnioniemiecki pisarz, autor prac z zakresu historii i archeologii historycznej, a także powieści i opowiadań.
Życiorys Był synem urzędnika, dorastał w Meklemburgii. W latach 1929–1933 studiował protestancką teologię i historię sztuki na uniwersytetach w Erlangen i Rostocku. Po studiach pracował jako wikariusz w Perlin. Jako aktywny członek Kościoła Wyznającego otrzymał w 1935 roku zakaz publikacji i wypowiedzi. W latach 1936–1943 podróżował po Danii, Holandii, Szwajcarii i Włoszech. W Rzymie studiował archeologię i pracował jako korespondent zagranicznych gazet. W 1943 roku został powołany do służby w jednostce karnej Wehrmachtu. W połowie 1944 roku doznał poważnej kontuzji, która uczyniła go niezdatnym do służby do końca wojny.
Po zakończeniu II wojny światowej Stoll zamieszkał ponownie w Parchim. W 1945 roku został członkiem Liberalno-Demokratycznej Partii Niemiec, a w 1946 został aresztowany przez NKWD z powodu krytycznych uwag o sowieckiej władzy okupacyjnej. Przez dwa lata przebywał w obozie internowania w Neubrandenburgu. W 1949 roku ponownie aresztowany przez NKWD za rzekome szpiegostwo. W 1950 został skazany bez procesu na dziesięć lat ciężkich robót na Syberii. W 1953 roku zwolniony z więzienia w Związku Radzieckim, powrócił do Parchim. Tam pracował jako niezależny pisarz. W 1957 znów został aresztowany na okres dwóch miesięcy.
Napisał wiele popularnych prac naukowych z zakresu historii i archeologii historycznej, a także powieści i opowiadań. Pełnił też funkcję wydawcy i redaktora, zwłaszcza w edycjach germańskich i starożytnych legend. W 1963 Niemiecki Instytut Archeologiczny (DAI) przyznał mu Medal Winckelmanna, a w 1975 otrzymał artystyczno-literacką nagrodę im. Theodora Fontany.
Publikacje Theodor Kliefoth als Kirchenführer, Göttingen 1936 Capri, Göttingen 1937 Der Tod des Hypathos. Novelle, Leipzig 1942 Rebellion um Leveke, Leipzig 1955 Der gute Plon, Berlin 1956 (współautor: Klaus Hallacz) Die Schlangenkrone, Berlin 1956 (współautor: Klaus Hallacz) Sen o Troi (Der Traum von Troja, Leipzig 1956) Vom Räuber Viting und andere Sagen aus Mecklenburg und dem Spreewald, Berlin 1956 (współautor: Klaus Hallacz) Scherzo, Leipzig 1957 Deutsche Heldensagen, Berlin Tom 1. Dietrich von Bern, 1958 Tom 2. Kudrun und Nibelungen, 1960 Der stralsundische Ratskutscher und andere deutsche Sagen, Berlin 1958 (współautor: Klaus Hallacz) Der Zauberer von San Silvestro, Berlin 1959 Die Höhle am Toten Meer, Berlin 1960 Laternenballade, Leipzig 1960 Winckelmann, seine Verleger und seine Drucker, Berlin 1960 Griechische Tempel, Leipzig 1961 Die Brücke am Janiculus, Berlin 1962 Johann Heinrich Voß, Berlin Tom 1. Der Junge aus Penzlin, 1962 Tom 2. Der Löwe von Eutin, 1966 Noch lebt der Hecht, Rostock 1962 Der Ring des Etruskers, Berlin 1963 Bogowie i giganci (Götter und Giganten, Berlin 1964) Die Antike in Stichworten, Leipzig 1966 (współautor: Gerhard Löwe) Der Hexenbaum von Ulrichshusen, Berlin 1967 Tod in Triest, Berlin 1968 Stralsundische Geschichten, Berlin 1972 Begegnungen im Zuge, Berlin 1981
Przypisy
Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1977 Kategoria:Ofiary represji komunistycznych w Europie 1917–1991