thumb|240px|right|Grób Władysława Niemirskiego na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Władysław Niemirski (urodzony jako Władysław Niemiec) (ur. 19 czerwca 1914 w Wiśle, zm. 15 lipca 2001 w Warszawie) – polski architekt zieleni, malarz.

Życiorys Od 1925 uczył się w cieszyńskim Gimnazjum im. Antoniego Osuchowskiego, w 1929 przeniósł się do Państwowego Gimnazjum i Liceum Męskiego im. Mikołaja Kopernika, które ukończył w 1933. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości wyjechał do Warszawa i rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, w 1937 równolegle do nauki podjął pracę w pracowni prof. Franciszka Krzywdy-Polkowskiego, gdzie projektował zieleń miejską dla Warszawy. W 1938 na potrzeby konkursu architektonicznego zaprojektował kolonię domów robotniczych na Górnym Śląsku i uzyskał wyróżnienie. Po wybuchu II wojny światowej przerwał naukę i pracował w ogrodnictwie, od 1942 znalazł zatrudnienie przy budowie parku wokół dworku Chopinów w Żelazowej Woli, gdzie pracował jako ogrodnik pod kierunkiem prof. Franciszka Krzywdy-Polkowskiego. Od 1947 kontynuował studia, w 1948 obronił przygotowany pod kierunkiem Franciszka Krzywdy-Polkowskiego projekt Instytutu Kształtowania Terenów Zieleni na Górnym Ujazdowie i uzyskał tytuł magistra inżyniera architekta. Został wówczas starszym asystentem w Zakładzie Architektury Krajobrazu na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, równocześnie był projektantem i konsultantem ds. zieleni w Centralnym Biurze Projektów Zakładu Osiedli Robotniczych i w Biurze Projektów Architektonicznych i Budowlanych. W styczniu 1950 został adiunktem w Katedrze Kształtowania i Zdobienia Krajobrazu na Wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW), powierzono mu zaprojektowanie i nadzór nad realizacją Śląskiego Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie, gdzie przez osiem lat pełnił rolę generalnego projektanta. W 1954 na Wydziale Ogrodniczym powstała Sekcja Kształtowania Terenów Zieleni, gdzie Władysław Niemirski kierował Katedrą Projektowania Terenów zieleni i prowadził wykłady i ćwiczenia z projektowania terenów zieleni. Trzy lata później zgodnie z decyzją Centralnej Komisji Weryfikacyjnej uzyskał tytuł docenta, pomiędzy 1958 a 1961 pracował na stanowisku głównego specjalisty w warszawskim Biurze Projektów Budownictwa Komunalnego. Od 1957 do 1962 był prodziekanem, a przez kolejne dwa lata dziekanem Wydziału Ogrodniczego SGGW, równocześnie zasiadał w Resortowej Komisji Programowej Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego, Komisji ds. rozbudowy Uczelni, Komisji ds. Rozwoju Wydziału Ogrodniczego, a także pełnił funkcję przewodniczącego Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej. W 1973 powołano go na stanowisko zastępcy dyrektora Instytutu Kształtowania Terenów Zieleni i Ochrony Przyrody, które zajmował przez dwa lata, w 1977 został dyrektorem Instytutu i pełnił tę funkcję również przez dwa lata. W 1984 przeszedł w stan spoczynku i poświęcił się swojej drugiej pasji, którą było malarstwo. Stworzył kilkaset obrazów olejnych, gwaszy, akwarel i rysunków przedstawiających pejzaże i drzewa.

Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 36I-3-25).

Członkostwo Komisja ds. Roślin Ogrodniczych przy Radzie Naukowo Technicznej Ministerstwa Rolnictwa członek Komisji ds. Programów i Podręczników w Ministerstwie Oświaty i Szkolnictwa Wyższego; Komitet Nauk Ogrodniczych Polskiej Akademii Nauk; Rada Naukowo-Techniczna przy Ministrze Rolnictwa; Sekcja Problemów Zdrowotnych i Rekreacyjnych w Środowisku Przyrodniczym Komitetu Architektury i Urbanistyki przy Wydziale IV Nauk Technicznych Polskiej Akademii Nauk.

Odznaczenia Medal Edukacji Narodowej /1979/; Złota Odznaka Honorowa za Zasługi dla SGGW /1983/.

Projekty i realizacje Zieleń miejska w Wiśle (jako członek zespołu Franciszka Krzywdy-Polkowskiego); Zieleń dla fabryki i osiedla mieszkaniowego w Żychlinie (współautor: Alfons Zielonko); Zieleń dla osiedla Barbara w Chorzowie; Zagospodarowanie parku Dolina Szwajcarska w Warszawie; Projekt urbanistyczny Targów Poznańskich (współautor Franciszek Krzywda-Polkowski) – I nagroda; Stadion sportowy „Zrzeszenia Stal” w Ustroniu; Zieleń na placu Szembeka w Warszawie; Zieleń osiedla mieszkaniowego Praga II w Warszawie; Zieleń cmentarza Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Warszawie, (współautorzy: Zygmunt Hellwig; Zofia Dworakowska); Zagospodarowanie cmentarza żydowskiego na Bródnie w Warszawie; Park Ludowy w Lublinie; Park Kultury i Wypoczynku Mazowsze w Pruszkowie; Park Kultury na Bielanach w Warszawie; Śląskiego Parku Kultury w Chorzowie (jako kierownik zespołu: L. Lawin, E. Bartman, S. Rutkowski, M. Kiciński i inni); Projekt urbanistyczny otoczenia Pomnika Wdzięczności w Olsztynie – II nagroda; Ośrodek kolonijny w Helenowie; Projekt Ogrodu Botanicznego w Łodzi (współautor Alfons Zielonko) – I nagroda; Zieleń miejska w Gołonogu (współautor: Stefan Sobolewski); Projekt urbanistyczny dzielnicy uniwersyteckiej w Lublinie (współautorzy: Franciszek Krzywda-Polkowski, Alfons Zielonko) – wyróżnienie; Zieleń Śródmieścia Katowic (współautor: Stefan Sobolewski); Zieleń miejska w Grodźcu (współautor: Stefan Sobolewski); Centralny Ogród Botaniczny Polskiej Akademii Nauk w Warszawie, (współautorzy: Elżbieta Jankowska, B. Kuszell) – I nagroda; Ogród zoologiczny w Warszawie (współautorzy: Elżbieta Jankowska, B. Kuszell, Brygida Dobrogojska); Park w Białymstoku; Cmentarz Obozu Straceń w Treblince (współautor: Alfons Zielonko) – I nagroda; Studium programowo-przestrzenne układu terenów zieleni miasta Olsztyn (jako kierownik zespołu); Studium programowo przestrzenne układu terenów zieleni miasta Oborniki Śląskie (jako kierownik zespołu); Koncepcja ogrodu zoologicznego w Toruniu (współautorzy: Stanisław Rutkowski, Przemysław Wolski); Studium zagospodarowania strefy ochronnej wokół zakładów petrochemicznych w Płocku (jako kierownik zespołu); Projekt zagospodarowania kąpieliska i parku miejskiego Żyrardowie (współautor: Stanisław Rutkowski); Park miejski w Otwocku (współautorzy: Stanisław Rutkowski, Przemysław Wolski); Zagospodarowanie przestrzenne parku miejskiego Dolina Trzech Stawów w Katowicach (jako kierownik zespołu); Studium rozwoju terenów zieleni miasta Bielsko-Biała (jako kierownik zespołu); Zagospodarowanie ośrodka wypoczynkowego Dzierżno w Pławniowicach (kierownik zespołu); Teoretyczne projekty ogrodów i placów zabaw dla dzieci.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej Kategoria:Członkowie Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiśle Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy architekci krajobrazu Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2001 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Nauk Ogrodniczych PAN