Henryk Ciepichałł

Henryk Ciepichałł (ur. 18 lutego 1886 w Sobótce, zm. 12 czerwca 1934 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, pijar, kapelan Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, major intendent Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

thumb|Nagrobek ks. Henryka Ciepichałła Życiorys Urodził się 18 lutego 1886 w Sobótce jako syn Franciszka i Anny. W wieku 17 lat został wychowankiem Zakładu Wychowawczego „Nazaret” w Warszawie, a w 1906 wstąpił do Zakonu Szkół Pobożnych (Pijarów). W 1907 przyjął imię zakonne Henryk. W 1911 złożył profesję wieczystą w Krakowie. W 1912 zdał egzamin dojrzałości. Podjął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1914 otrzymał sakrament święceń.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich (według różnych źródeł 15 czerwca 1914 lub 15 maja 1915). W czerwcu został kapelanem 1 pułku piechoty I Brygady. Wraz z pułkiem odbył kampanię. W lipcu 1915 został awansowany do stopnia podporucznika. Został awansowany do stopnia kapitana w styczniu 1916.

27 lutego 1916 w Karasinie przyjął od Józefa Piłsudskiego tajny akt „wyrzeczenia się protestantyzmu i złożenia wyznania wiary rzymsko-katolickiej”Kopia aktu wyrzeczenia się protestantyzmu przez Naszego Komendanta Józefa Piłsudskiego i złożenia wyznania wiary rzym. kat., Karasin 28 lutego 1916, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/1/85..

Pod koniec 1916 został mianowany kapelanem 5 pułku piechoty w składzie I i III Brygady. Po kryzysie przysięgowym w 1917 był internowany przez Niemców w Beniaminowie. U kresu wojny wyszedł na wolność 12 października 1918 jako jeden z ostatnich osadzonych oficerów legionowych.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. 8 listopada 1918 mianowany na urząd dziekana wojskowego w strukturze Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej w Lublinie, a wkrótce potem referentem do spraw duchownych Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin”. Od 1919 do 1920 był superiorem Okręgu Generalnego „Lublin”. Od 1 kwietnia 1920 był dziekanem 7 Armii podczas wojny polsko-bolszewickiej. Od 19 września 1920 był kapelanem Szkoły Podchorążych w Warszawie, a od listopada 1920 był kierownikiem Rejonu Duszpasterstwa Praga. W listopadzie 1921 został przeniesiony do rezerwy. Na skutek złożenia własnego wniosku został zwolniony ze stanu duchownego w zakonie pijarów w 1922, służąc dalej w wojsku. W 1923 zmienił wyznanie na ewangelicko-augsburskie.

19 czerwca 1922 został przyjęty z dniem 1 czerwca 1922 do Wojska Polskiego, w charakterze urzędnika wojskowego VIII rangiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 22 z 22 lipca 1922 roku, s. 541.. 21 grudnia 1923 został przydzielony z Departamentu VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych do Okręgowego Zakładu Gospodarczego Nr 1 z równoczesnym odkomenderowaniem do Biura Historycznego Sztabu Generalnego, do 15 września 1924.

Został awansowany do stopnia majora w korpusie oficerów zawodowych administracji dział gospodarczy ze starszeństwem z dniem 1 grudnia 1920. W 1924 jako oficer nadetatowy Okręgowego Zakładu Gospodarczego nr 1 sprawował stanowisko kierownika oświatowego w Wojskowym Więzieniu Śledczym nr 1 w Warszawie. W styczniu 1925 został przydzielony do Okręgowego Zakładu Mundurowego Warszawa na stanowisko oficera kancelaryjnego. W maju 1926, w czasie zamachu stanu został ranny. 31 marca 1927 został przeniesiony z Departamentu VII do kadry Departamentu I Ministerstwa Spraw Wojskowych z równoczesnym przydziałem do Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych w Warszawie na stanowisko płatnikaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 31 marca 1927 roku, s. 99.. Obowiązki płatnika pełnił przez kolejnych siedem lat. Z dniem 15 sierpnia 1933 został przeniesiony do korpusu oficerów intendentów.

Zmarł 12 czerwca 1934 w WarszawieDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 289.. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 5A-7-8).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7070 (17 maja 1922)Zdjęcie dyplomu Orderu Virtuti Militari dla Henryka Ciepichałła Krzyż Niepodległości (24 października 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930) „za zasługi na polu wychowania wojska”. Srebrny Krzyż Zasługi (7 sierpnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 184, poz. 401 „za zasługi na polu pracy oświatowej w wojsku”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (pośmiertnie) Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Internowani w Beniaminowie Kategoria:Kapelani Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Kapelani Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej Kategoria:Konwertyci na protestantyzm Kategoria:Majorowie intendenci II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polscy prezbiterzy pijarscy Kategoria:Uczestnicy walk przewrotu majowego 1926 (strona Józefa Piłsudskiego) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1934 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze 1 Pułku Piechoty Legionów