200px|thumb|Antoni Medyceusz, portret z przełomu XVI i XVII wieku Antoni Medyceusz, wł. Antonio de' Medici (ur. 29 sierpnia 1576 we Florencji, zm. 2 maja 1621 tamże) – syn Franciszka I Medyceusza i jego kochanki , książę Toskanii, dyplomata, rycerz Zakonu Kawalerów Maltańskich, alchemik, podróżnik.
Życiorys thumb|left|skala=0.7|Portret Antoniego Medyceusza wraz z matką, , autorstwa Alessandra Aloriego (1535–1607) Antoni Medyceusz był nieślubnym synem Franciszka I Medyceusza, wielkiego księcia Toskanii, i Bianki Capello, córki patrycjusza weneckiego. Urodził się w trakcie trwania prawowitego małżeństwa Franciszka I z Joanną Habsburżanką. Istnienie syna z nieprawnego łoża było ukrywane prawie przez trzy lata. Po śmierci Joanny Habsburżanki Franciszek zawarł oficjalny związek małżeński z Biancą Capello. W 1584 r. Antonio został prawnie uznany za syna Franciszka I i w związku z tym otrzymał tytuł księcia oraz prawo do tronu i dziedziczenia wszystkich roszczeń wobec spuścizny po ojcu. Jednak w 1587 r., po śmierci Franciszka I i Bianki Capello, kardynał Ferdynand I Medyceusz, młodszy brat Franciszka I, wielki książę Toskanii, nie uznał go za spadkobiercę ojca i następcę tronu księstwa.
W 1594 roku w wieku 18 lat, pod naciskiem wuja, kardynała Ferdynanda I Medyceusza, Antoni wstąpił do zakonu Kawalerów Maltańskich, zobowiązując się do zachowania celibatu. Przez całe życie pozostawał w cieniu wuja, wielkiego księcia Ferdynanda I, który za zrzeczenie się książęcego tytułu oraz prawa do dziedziczenia tronu i wszystkich roszczeń wobec spuścizny po ojcu, przyznał mu trzy tysiące koron rocznie oraz pozwolenie na pobyt w pałacu Pitti, oficjalnej rezydencji wielkiego księcia Toskanii. Po wystąpieniu w 1598 r. z zakonu zajmował się dyplomacją. W 1614 r. zrezygnował z dyplomacji i aż do śmierci mieszkał w jednym z willi Mecydeuszy, utrzymując się ze skromnej emerytury. Zmarł we Florencji 2 maja 1621 r. Został pochowany we Florencji w kaplicy książąt Medyceuszy przy kościele San Lorenzo.
Działalność W latach 1594–1595, będąc rycerzem zakonu Kawalerów Maltańskich, walczył na Węgrzech z Turkami. Po wystąpieniu w 1598 r. z zakonu działał w służbie dyplomatycznej jako ambasador Wielkiego Księstwa Toskanii we Francji i Mediolanie w 1598 roku, w następnym roku w Genui i Bolonii, w 1601 w Livorno, Mantui, Rawennie i Rzymie. W Hiszpanii otrzymał przydomek Don, pod którym był znany w ówczesnym w świecie dyplomatycznym. Był zapalonym myśliwym, miłośnikiem muzyki i teatru. Zajmował się alchemią i badaniami naukowymi, dzięki którym poznał Galileusza.
Potomstwo Miał pięcioro nieślubnych dzieci z trzema kobietami. z niewiastą pochodzącą z Bolonii Maria – córka, zakonnica z niewiastą pochodzącą z Lukki Magdalena – córka (1610–?), zakonnica z Artemizią Tozzi Paolo – syn (1616–1656), żołnierz Giulio – syn (1617–1670), kapłan Anton Francesco – syn (1618–1659)
Bibliografia P. Strathern, Medyceusze: mecenasi sztuki, tyrani, kochankowie, Wyd. Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2007 r., Ch. Hibbert, Medyceusze: wzlot i upadek, przeł. A. Kominiak-Michalska, Wydaw. Łódzkie, Łódź 1992 r.,
Kategoria:Medyceusze Kategoria:Ambasadorowie Toskanii Kategoria:Kawalerowie maltańscy Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji Kategoria:Urodzeni w 1576 Kategoria:Włoska szlachta Kategoria:Włoscy alchemicy Kategoria:Włoscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Zmarli w 1621