Bronisław Filipczak (ur. 28 października 1877 w Sanoku, zm. 25 sierpnia 1973 tamże) – polski notariusz, muzyk, działacz kultury.
Życiorys thumb|Grobowiec rodziny Lipińskich Urodził się 28 października 1877 w Sanoku. Był synem Michała (1849–1930, pochodzący z Lisznej, z zawodu stelmach, działacz ruchu ludowego, zwolennik ks. Stanisława Stojałowskiego, w ostatnich latach życia żonaty z Julią Pomykałą) i Franciszki z Michoniów (pochodząca z Zarszyna, zm. ok. 1896). Miał troje rodzeństwa. Wraz z rodziną zamieszkiwał przy ówczesnej ulicy Andrzeja Potockiego, gdzie ojciec zbudował dom i prowadził warsztat.
W 1898 Bronisław Filipczak zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku (w jego klasie był m.in. Samuel Herzig). Po maturze miał podjąć studia techniczne. W 1903 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, uzyskując tytuł magistra. Po ich ukończeniu przez dwa lata pracował w służbie notarialnej w Sanoku (u Antonina Puszczyńskiego), później w Lesku (u Romana Baczyńskiego do 1912). Po zdaniu egzaminu był notariuszem w Baligrodzie, następnie ponownie w Lesku, Ustrzykach, a później wraz z przełożonym Romanem Baczyńskim pracował w Dolinie. Po studiach przez rok odbył służbę wojskową w C. K. Armii, a po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii austriackiej, brał udział w oblężeniu Przemyśla, gdzie dostał się do niewoli rosyjskiej. Przebywał w niej od marca 1915 do sierpnia 1918, był osadzony w Carycynie.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 6 pułku Strzelców Podhalańskich. Wstąpił w służbie notarialnej II Rzeczypospolitej. Pracował w Brzozowie, następnie jako notariusz w Dubiecku przez sześć lat, a od 1926 w Tarnopolu do 1939 przy ulicy 3 Maja 6. W 1934 jako porucznik rezerwy piechoty był zweryfikowany z lokatą 2. na liście oficerów pospolitego ruszenia ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919; był wtedy w Oficerskiej Kadrze Okręgowej nr V – korpus oficerów piechoty, jako oficer przewidziany do użycia w czasie wojny; pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnopol.
Po wybuchu II wojny światowej od 1939 do 1941 przebywał we Lwowie, po czym do lutego 1944 ponownie był w Tarnopolu. U kresu wojny powrócił do Sanoka. Z dniem 11 października 1945 został mianowany notariuszem w Sanoku. W 1948 został przeniesiony w stan spoczynku. Później był zatrudniony w Urzędzie Likwidacyjnym, następnie w Muzeum Historycznym w Sanoku. Pracował zawodowo do 1958.
Przez całe życie rozwijał pasję muzyczną i umiejętności w tej dziedzinie. Samodzielnie nauczył się gry na kilku instrumentach. Podczas edukacji szkolnej działał w chórze i orkiestrze szkolnej. W trakcie studiów był założycielem chóru akademickiego we Lwowie. Założył orkiestrę jeniecką w niewoli rosyjskiej w Carynie. Później zakładał chóry, orkiestry i zespoły teatralne zakładał w miejscach swojego zatrudnienia (do 1938 założył 10 chórów, 3 orkiestry, 2 teatry): Lesku, Baligrodzie, Brzozowie, Dubiecku, a także w Sanoku, Zagórzu i Zarszynie (pod nazwą „Lutnia”). Był prezesem Towarzystwa Przyjaciół Muzyki w Tarnopolu. W Sanoku prowadził chór przy Powiatowym Domu Kultury. Jako dyrygent wraz z chórami uczestniczył w zjazdach śpiewaczych w 1911 i w 1936. Komponował także pieśni zarówno religijne, jak i świeckie, które były wykonywane w Sanoku i okolicach. W Sanoku od 1945 do 1946 kierował chórem gimnazjalnym, a w 1948 założył Towarzystwo Muzyczne. W latach 60. był uznawany za nestora amatorskiego ruchu śpiewaczego na Rzeszowszczyźnie; w 1966 został odznaczony przez Zjednoczenie Polskich Zespołów Śpiewaczych i Instrumentalnych odznaką honorową I stopnia z wieńcem laurowym.
Po zakończeniu II wojny światowej w 1946 zaangażował się w próbę reaktywacji sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Był także kolekcjonerem pamiątek, które przekazał na rzecz Archiwum Wojewódzkiego Domu Kultury w Rzeszowie. Był wielokrotnie odznaczany. Przed 1939 zamieszkiwał przy ulicy Potockiego 21, w PRL przemianowanej na Ludwika Waryńskiego (obecna ul. Podgórze).
Zmarł 25 sierpnia 1973 w Sanoku (dzień później w ogłoszeniach parafialnych Parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku został określony jako najstarszy obywatel Sanoka). 27 sierpnia 1973, po nabożeństwie w kościele Franciszkanów w Sanoku, został pochowany w grobowcu rodziny Lipińskich na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku.
28 października 1905 poślubił Walentynę Lipińską (1886–1955), wnuczkę Walentego, córkę Aleksandra. Ich dziećmi byli Zygmunt (ur. 1907), Zofia, Mieczysław.
Ordery i odznaczenia Srebrna odznaka honorowa Zjednoczonego Związku Towarzystw Śpiewaczych (1932) Złota odznaka honorowa Zjednoczonego Związku Towarzystw Śpiewaczych (1932) Złoty Krzyż Zasługi (30 czerwca 1939) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1965) Złota odznaka honorowa z wieńcem laurowym I stopnia Ogólnopolskiego Zjednoczonego Towarzystwa Śpiewaczego (1966)
Opracowania Sanockie stosunki społeczno-gospodarcze w latach 1875–1905. Wspomnienia o działalności politycznej ks. Stanisława Stojałowskiego na terenie Sanoka i powiatu sanockiego. Notatki o działalności kulturalno-oświatowej placówek w dziedzinie muzyki, teatru, śpiewu i czytelnictwa na terenie Sanoka i powiatu sanockiego w latach 1875–1905.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (II Rzeczpospolita) Kategoria:Jeńcy w niewoli rosyjskiej podczas I wojny światowej Kategoria:Ludzie kultury związani z Sanokiem Kategoria:Ludzie urodzeni w Sanoku Kategoria:Ludzie związani z Baligrodem Kategoria:Ludzie związani z Dubieckiem Kategoria:Ludzie związani z Tarnopolem Kategoria:Notariusze II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy dyrygenci chórów Kategoria:Polscy kompozytorzy Kategoria:Polscy notariusze Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Urzędnicy związani z Sanokiem (zabór austriacki) Kategoria:Zmarli w 1973