Dytryk I (ur. ok. 990, zm. 19 listopada 1034) – margrabia Łużyc Dolnych od 1032 r.
Życiorys Dytryk był jedynym synem Dedo I, hrabiego Hosgau oraz Thietbergi z Haldensleben, córki margrabiego Marchii Północnej Dytryka. Po śmierci ojca w 1009 r. otrzymał hrabstwo Hosgau, a po śmierci stryja Fryderyka w 1017 r. także hrabstwo Eilenburga, otrzymał też hrabstwo Brehny, jednocząc tym samym w rękach wszystkie dobra rodu (nazwanego później Wettinami). Wspierał politykę wschodnią cesarza Henryka II, a następnie Konrada II. Uczestniczył w pokoju w Budziszynie. Według Annalisty Saxona w 1030 r. samotnie stawiał czoło królowi Polski Mieszkowi II. W 1032 r. otrzymał od cesarza Marchię Łużycką. Został zamordowany przez ludzi swego szwagra, Ekkeharda II. Po jego śmierci jego dobra zostały podzielone między synów.
Rodzina Żoną Dytryka była od 1010 r. Matylda, córka margrabiego Miśni Ekkeharda I. Mieli siedmioro dzieci: Fryderyk (zm. 1084), biskup Münsteru, Dedo I (zm. 1075), margrabia Łużyc Dolnych, Thimo (zm. 1091?), hrabia Wettinu, Gero, hrabia Brehny, Konrad, hrabia Camburga, Riddag, Ida, żona księcia Czech Spitygniewa II.
Bibliografia
Kategoria:Wettynowie Kategoria:Margrabiowie Łużyc Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 1034