Diadem z berylami (ang. The Adventure of the Beryl Coronet) – opowiadanie Arthura Conana Doyle’a z serii przygód Sherlocka Holmesa. Zostało po raz pierwszy opublikowane w piśmie The Strand Magazine w maju 1892, a następnie w tomie Przygody Sherlocka Holmesa w tym samym roku. Autorem ilustracji do opowiadania był Sidney Paget. Inne tytuły opowiadania to Berylowy diadem i Korona z berylów.
Fabuła Znacząca osobistość (tożsamość pozostaje tajemnicą) zaciąga pożyczkę pod zastaw korony z berylami. Choć suma pożyczki jest wysoka, stanowi tylko ułamek wartości korony. Przerażony odpowiedzialnością bankier zamiast ukryć bezcenny zastaw w bankowym sejfie, zabiera go do swej willi i zamyka w szufladzie, którą łatwo otworzyć. W nocy ma miejsce próba kradzieży. Z korony znikają trzy kamienie. O przestępstwo podejrzany jest syn bankiera, Artur, mający hazardowe długi. Mary, bratanica bankiera, twierdzi, że jej kuzyn jest niewinny. Holmes odzyskuje brakujące klejnoty i wykazuje, że sprawcą ich kradzieży był kto inny.
Ekranizacje Opowiadanie zostało zekranizowane przez BBC w 1965. Rolę Sherlocka Holmesa odegrał wówczas Douglas Wilmer, zaś w Johna Watsona wcielił się Nigel Stock. Pora roku w ekranizacji została zmieniona z mroźnej zimy na lato, zastawca przynosi diadem wprost do domu bankiera zamiast do bankuThe Beryl Coronet (1965) George'a Burnwella zagrał David Burke, znany później jako Watson w serialu Przygody Sherlocka Holmesa (The Adventures of Sherlock Holmes) z Jeremym Brettem w roli tytułowej..
W 1968 powstał niemiecki remake tego filmu w oparciu o ten sam scenariusz z drobnymi zmianami (Holmes : Erich Schellow, Watson : Paul Edwin Roth)Das Beryll-Diadem (1968).
Przypisy
Linki zewnętrzne Tekst oryginalny z ilustracjami
Polski przekład
Kategoria:Utwory o Sherlocku Holmesie Kategoria:Utwory literackie z 1892 Kategoria:Zbiory opowiadań Arthura Conana Doyle’a