Józef Płatek (właśc. Stanisław Płatek; ur. 8 maja 1936 w Damicach blisko Krakowa) – polski duchowny rzymskokatolicki, paulin, doktor teologii moralnej, kaznodzieja, przeor klasztoru paulinów na Jasnej Górze, w Warszawie i Krakowie, dwukrotny generał Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika oraz rektor Wyższego Seminarium Duchownego Paulinów w Krakowie.
Życiorys Stanisław Płatek pochodzi z diecezji kieleckiej, z parafii Matki Bożej Szkaplerznej w Naramie, leżącej niedaleko Krakowa. W rodzinnej wsi Damice ukończył siedmioklasową szkołę powszechną, a następnie czteroletnie Gimnazjum im. Augustyna Kordeckiego Zakonu Paulinów na Skałce w Krakowie przy ulicy Skałecznej. Po egzaminie maturalnym, który zaliczył w trybie eksternistycznym, idąc za głosem powołania wstąpił do zakonu paulinów. Roczny nowicjat odbył w klasztorze w Żarkach-Leśniowie, składając śluby zakonne 13 sierpnia 1953 oraz przyjmując imię zakonne Józef. Następnie w latach 1954–1960 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie, po których przyjął 11 czerwca 1960 z rąk bp. Zdzisława Golińskiego na Jasnej Górze święcenia kapłańskie. Został wysłany na studia uzupełniające z zakresu teologii moralnej w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie w okresie 1963–1969, które ukończył doktoratem.
Był wykładowcą teologii moralnej w Wyższym Seminarium Duchownym Paulinów na Skałce w Krakowie, a także w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy na Stradomiu w Krakowie w okresie 1969–1975.
Pełnił obowiązki rektora Wyższego Seminarium Duchownego Paulinów w okresie 1969–1972, oraz przeora klasztorów w Warszawie, Krakowie i na Jasnej Górze (1975–1977). Będąc przeorem w stolicy organizował piesze pielgrzymki z Warszawy na Jasną Górę, a będąc przeorem na Skałce przyczynił się do restauracji kościoła paulińskiego św. Michała Archanioła i św. Stanisława Biskupa. Przez dwie kadencje w okresie 1978–1990 wybierano go na generała zakonu paulinów. Trzykrotnie w latach 1979, 1983 i 1987 przyjmował na Jasnej Górze pielgrzymującego po Polsce papieża Jana Pawła II, późniejszego świętego. Po apelu jasnogórskim 19 czerwca 1983 otrzymał do depozytu z rąk papieża przestrzelony pas sutanny pochodzący z 13 maja 1981, kiedy to chciano targnąć się na jego życie podczas audiencji generalnej w Rzymie, a który po jego decyzji został później złożony 4 czerwca 2004 przy cudownym obrazie jasnogórskim. 29 maja 1988, w uroczystość Trójcy Przenajświętszej dokonał intronizacji kopii jasnogórskiej Bogarodzicy, wykonanej przez Annę Marię Torwirt z Torunia (poświęconej 12 czerwca 1987 przez papieża Jana Pawła II na Jasnej Górze) dla paulińskiego kościoła Trójcy Świętej i Matki Bożej Częstochowskiej w Mochowie, w diecezji opolskiej.
W swoim życiu – jak sam przyznaje – poznał poza papieżem św. Janem Pawłem II, również inne świątobliwe osoby, m.in. św. Matkę Teresę z Kalkuty czy błogosławionego kard. Stefana Wyszyńskiego. Poza tym był również wychowawcą kleryków paulińskich w Krakowie.
Publikacje Jest autorem kilkunastu publikacji książkowych oraz wielu artykułów o problematyce historycznej i teologicznej, w większości dotyczącej zakonu paulinów.
Zobacz też Generałowie zakonu paulinów Przeorowie klasztoru na Jasnej Górze
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Przeorowie klasztoru paulinów na Jasnej Górze Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Polscy prezbiterzy paulińscy Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego