Bartłomiej KrukarW ewidencji kościelnej piśmiennictwa diecezji przemyskiej przed 1939 tożsamość zapisywana w języku łacińskim jako „Bartholomaeus Krukar”. (ur. 15 sierpnia 1891 w Posadzie Górnej, zm. 18 listopada 1938 w Sanoku) – polski duchowny rzymskokatolicki, prepozyt, proboszcz parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Sanoku. Radny miejski, działacz społeczny.
Życiorys Urodził się 15 sierpnia 1891 w Posadzie Górnej koło Rymanowa. Był synem Jana, tamtejszego gospodarza. Kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1910 ukończył VI klasę. W 1913 ukończył C. K. Gimnazjum z wykładowym językiem polskim w Przemyślu.
W 1918 otrzymał święcenia kapłańskie i został duchownym rzymskokatolickim. Był wikarym w Samborze, a w 1920 został administratorem tamtejszej parafii. Na początku 1921 jako wikary w Samborze został mianowany zastępcą katechety w tamtejszym II Państwowym Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika i pracował tam w kolejnych latach, a od 1922 był także katechetą Prywatnego Seminarium Żeńskiego w Samborze i pracował w Samborze jako katecheta w latach 20. Przed 1926 przystąpił do Związku Misyjnego Kleru. W 1927 został przeniesiony ze stanowiska katechety w Gimnazjum w Łańcucie na stanowisko katechety Seminarium Nauczycielskiego Męskiego w Samborze. Z tej posady został zwolniony w październiku 1933.
18 lipca 1933 został proboszczem parafii pw. Przemienienia Pańskiego działającej w kościele pod tym wezwaniem. 1 października 1933 dokonał tam odsłonięcia tablicy pamiątkowem z popiersiem Jana III Sobieskiego, ustanowionej w 250. rocznicę zwycięstwa w Bitwie pod Wiedniem z 12 września 1683 rokuFranciszek Oberc, Pomniki i tablice pamiątkowe Sanoka, Sanok 1998, s. 37.. Dokonał uzupełnienia wyposażenia świątyni, m.in. za jego sprawą położono posadzkę. Jako przedstawiciel duchowieństwa zasiadł w radzie miejskiej w SanokuWojciech Sołtys, Miasto i jego władze, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 513, 515.. Był inspektorem doktryny religijnej w sanockich szkołach średnich. Objął funkcję prepozyta. Od lutego 1934 pełnił funkcję wicedziekana Dekanatu Sanok. Otrzymał tytuł Expositorium Canonicale.
Sprawował mandat rady miejskiej w Sanoku jako przedstawiciel duchowieństwa. Zasiadł w Radzie Opiekuńczej Katolickiego Związku Młodzieży Rękodzielniczej i Przemysłowej w Sanoku i był jego członkiem wspierającym. W 1936 otrzymał dylom zasługi, przyznany przez Zarząd Okręgu Wojewódzkiego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej we Lwowie z okazji „XIII Tygodnia L.O.P.P.”. W drugiej połowie lat 30. zasiadał w radzie nadzorczej Komunalnej Kasy Oszczędności Królewskiego Wolnego Miasta Sanoka, funkcjonującej w budynku przy ul. Tadeusza Kościuszki 4.
Był chory na gruźlicę i cukrzycę. Zmarł 18 listopada 1938 w Sanoku w wieku 47 lat i w 20 roku kapłaństwaParafia Przemienienia Pańskiego w Sanoku. Indeks do ksiąg zmarłych od roku 1914. Sygn. 104/118.Edward Zając wskazał datę zgonu 19 listopada 1938.. Pogrzeb odbył się w Sanoku 21 listopada 1938. Został pochowany na cmentarzu w Rymanowie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie komunalnych kas oszczędności II Rzeczypospolitej Kategoria:Duchowni archidiecezji przemyskiej Kategoria:Duchowni związani z Sanokiem Kategoria:Ludzie związani z Łańcutem Kategoria:Ludzie związani z Przemyślem Kategoria:Ludzie związani z Samborem Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Polscy katecheci Kategoria:Radni Sanoka (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczniowie Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1938