thumb|Reakcja prezydenta Obamy i pracowników Białego Domu na zatwierdzenie ustawy ACA przez Izbę Reprezentantów 21 marca 2010 roku.

(), powszechnie nazywane (), potocznie – amerykańska federalna ustawa reformująca system opieki zdrowotnej w Stanach Zjednoczonych, uchwalona przez 111. Kongres Stanów Zjednoczonych i podpisana 23 marca 2010 przez prezydenta Baracka Obamę.

Celami ustawy są zwiększenie liczby osób posiadających ubezpieczenie zdrowotne i zredukowanie kosztów opieki zdrowotnej. Cele te są realizowane poprzez zmianę prawa podatkowego, wprowadzenie dotacji, nałożenie regulacji na rynki medyczne i ubezpieczeniowe oraz stworzenie nowych i rozszerzenie istniejących programów rządowych.

W USA nie ma obowiązku nabycia ubezpieczenia zdrowotnego. Obywatele mogą finansować koszty leczenia z własnych środków lub zdecydować się na zakup ubezpieczenia w prywatnej firmie ubezpieczeniowej. Natomiast ACA nakłada dodatkowy podatek na osoby i gospodarstwa domowe, które nie zdecydują się na wykupienie ubezpieczenia.

Postanowienia ustawy

Osoby i gospodarstwa domowe Osoby i gospodarstwa domowe, które nie wykupiły ubezpieczenia zdrowotnego do 30 stycznia 2017, muszą zapłacić dodatkowy federalny podatek dochodowy 2,5%, jednak nie mniej niż $695 (w skali roku) w przypadku osoby dorosłej i $2085 w przypadku rodzin. Podatek nie dotyczy osób ubezpieczonych przez pracodawcę, objętych programami Medicare i Medicaid lub innymi publicznymi programami zdrowotnymi (jak np. Tricare) oraz członków pewnych organizacji religijnych i sekt. Za niezapłacenie podatku wprowadzonego przez ACA, w przeciwieństwie do innych podatków federalnych, nie grozi kara więzienia, jednak IRS ma uprawnienia, aby pobrać niezapłacone podatki z kont osób fizycznych.

Pracodawcy Firmy zatrudniające 50 lub więcej osób, które nie oferują ubezpieczenia zdrowotnego swoim pracownikom pracującym na pełny etat, podlegają dodatkowemu opodatkowaniu. Około 44% procent obywateli Stanów Zjednoczonych posiada pracownicze ubezpieczenie zdrowotne.

Dotacje ACA wprowadza dotacje do ubezpieczenia zdrowotnego zależne od uzyskanego dochodu. Osoby i gospodarstwa domowe osiągające dochód od 100% do 400% federalnego wskaźnika ubóstwa () kwalifikują się do otrzymania dotacji na ubezpieczenie zdrowotne. Dochody poniżej 138% FPL kwalifikują do otrzymania świadczeń zdrowotnych w ramach programu Medicaid, jednak ta możliwość nie jest dostępna we wszystkich stanach. Osoby i gospodarstwa domowe, których dochód przekracza 400% FPL i nie posiadają ubezpieczenia pracowniczego, ponoszą koszty ubezpieczenia zdrowotnego we własnym zakresie.

+ Składki na ubezpieczenie zdrowotne i podział kosztów w 2014 poprzez ACAdla czteroosobowej rodziny klasy średniejDochód w % FPLMaksymalny udział w kosztach ubezpieczeńDochódMaksymalna roczna składkaOszczędności ze składkiDotacja133%3% dochodu$31 900$992$10 345$5040150%4% dochodu$33 075$1323$9918$5040200%6,3% dochodu$44 100$2778$8366$4000250%8,05% dochodu$55 125$4438$6597$1930300%9,5% dochodu$66 150$6284$4628$1480350%9,5% dochodu$77 175$7332$3512$1480400%9,5% dochodu$88 200$8379$2395$1480

Regulacje ACA nakłada na firmy ubezpieczeniowe obowiązek akceptacji wszystkich osób chcących się ubezpieczyć oraz stosowania tych samych cen składek ubezpieczeniowych bez względu na płeć i stan zdrowia (ang. ). Firmy nadal mogą różnicować cenę składki zdrowotnej ze względu na miejsce zamieszkania i wiek, jednak składka ubezpieczeniowa osób w wieku 45–64 lata może być tylko trzykrotnie wyższa niż składka osób w wieku 18–24 lata.

Firmy ubezpieczeniowe muszą oferować cztery plany ubezpieczeniowe (brązowy, srebrny, złoty oraz platynowy), które pokrywają odpowiednio 60, 70, 80 i 90% kosztów leczenia przez ubezpieczyciela. Pozostała część to udział własny (ang. ), który opłacany jest przez pacjenta. Dodatkowym ograniczeniem udziału osób fizycznych w finansowaniu opieki medycznej jest próg rocznych wydatków na leczenie ($6350 dla osób żyjących samotnie, $12 700 dla rodzin).

Efekty wprowadzenia ustawy thumb|300px|Procent ludności bez ubezpieczenia zdrowotnego w poszczególnych stanach w 2009 roku, dane United States Census Bureau.

Pokrycie ubezpieczeniem zdrowotnym ACA spowodowała znaczną redukcję liczby osób nieubezpieczonych w USA, którą różne organizacje szacują na 20-24 miliony (w roku 2016).

Według raportu (CBO) około 12 milionów nowych osób wykupiło ubezpieczenie (w tym 10 milionów dzięki otrzymaniu dotacji), a 11 milionów osób zakwalifikowało się do rozszerzonego programu Medicaid. CBO również oświadczyło, że w roku 2016 było około 27 milionów ludzi bez ubezpieczenia zdrowotnego oraz szacuje że poziom 26-28 milionów zostanie utrzymany do roku 2026, co ma stanowić około 10% mieszkańców (7–8% jeśli nie uwzględni się nielegalnych imigrantów).

Według raportu Centers for Disease Control and Prevention (CDC) odsetek osób nieubezpieczonych spadł z 16,0% w roku 2010 do 9,1% w roku 2015.

(HHS) oszacował, że 20 milionów dorosłych w wieku 18–64 lata uzyskało ubezpieczenie dzięki ACA (stan na luty 2016). Z czego 17,7 miliona wykupiło nowe ubezpieczenie w latach 2013–2016 a 2,3 miliona młodych dorosłych w wieku 19–25 lat zostało objętych ubezpieczeniem rodziców, dzięki rozszerzaniu tej możliwości dla osób w wieku do 26 lat. Podobnie ogłosił raport w grudniu 2016, który mówi że około 19,2 miliona Amerykanów uzyskało ubezpieczenie zdrowotne między 2010 a 2015 rokiem.

Rozszerzenie programu Medicaid ACA rozszerza federalne finansowanie Medicaid, jak i uprawnia do nabycia pomocy wszystkie osoby osiągające dochód poniżej 138% progu ubóstwa. Niemniej jednak Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych w 2012 roku orzekł, że poszczególne stany nie muszą godzić się na rozszerzenie programu i nie utracą wcześniej ustalonego poziomu finansowania z rządu federalnego. 32 stany (włączając Washington DC) zaadaptowały rozszerzenie programu Medicaid, 19 stanów tego nie zrobiło (stan na grudzień 2016).

W raporcie przedstawionym Kongresowi Stanów Zjednoczonych, instytucja nadzorująca Medicaid – (CMS) oszacowała, że koszt rozszerzenia w roku 2015 wyniósł $6366 na osobę, około 49% powyżej pierwotnego oszacowania. Ten sam raport mówi, że od 9 do 10 milionów ludzi uzyskało pomoc Medicaid, głównie osoby dorosłe z niskim dochodem.

Stany, które odrzuciły rozszerzenie Medicaid, mogą utrzymywać kryterium kwalifikujące do otrzymania pomocy znacznie poniżej 133% progu ubóstwa. Wiele z tych stanów nie zaczęło oferować pomocy dorosłym osobom nieposiadającym dzieci. Na przykład w stanie Kansas pełnosprawni dorośli bez dzieci nie kwalifikują się do programu Medicaid, natomiast pełnosprawni dorośli z dziećmi, kwalifikują się, jeśli ich zarobki nie przekraczają 32% progu ubóstwa. oszacowała w październiku 2015, że 3,1 miliona osób nie zostało objętych opieką zdrowotną, ponieważ niektóre stany odrzuciły rozszerzenie Medicaid. W stanach z rozszerzonym Medicaid odsetek osób nieubezpieczonych w wieku 18–64 lata wynosi średnio 7,3%, w pozostałych stanach wskaźnik ten wynosi średnio 14,1%.

Sytuacja polityczna Projekt ustawy i późniejsze jej wejście w życie wywołały spór między popierającymi ACA Demokratami a przeciwnymi jej funkcjonowaniu Republikanami. Zwolennicy ustawy mówili o konieczności wyrównywania szans między bogatymi i ubogimi warstwami społeczeństwa. Wskazywali też, że wprowadzenie obowiązku ubezpieczania się uniemożliwi ubezpieczycielom dyskryminację ze względu na stan zdrowia, zadba o konkurencyjność na rynku ubezpieczeń, a sama obecność aktu w systemie prawnym pozwoli na regulowanie i kontrolę rynku ubezpieczeniowego w kontekście ochrony praw ubezpieczonych. Republikanie natomiast, opowiadający się za jak najmniejszą ingerencją państwa w sferę prywatną obywateli, kwalifikowali obligatoryjne ubezpieczenie zdrowotne jako dodatkowy podatek narzucony przez rząd.

Jak wskazał rząd, niesie za sobą liczne korzyści dla obywateli, w tym: zapewnia Amerykanom ochronę związaną z opieką zdrowotną, doprowadził do powstania (HealthCare.Gov), poprzez którą Amerykanie mogą nabyć regulowane przez prawo federalne ubezpieczenie zdrowotne, otwarte na wszystkich obywateli (brak dyskryminacji związanej z płcią, stanem zdrowia), rozwój opieki zdrowotnej dla wszystkich dorosłych w wielu stanach, udoskonalenie opieki dla osób starszych oraz niepełnosprawnych, rozwój opieki medycznej zapewnianej przez pracodawców, wprowadzenie obowiązku pokrywania kosztów ubezpieczenia każdego miesiąca, czego nieprzestrzeganie związane jest z utratą zwolnień od opłat, a także z karami pieniężnymi, wprowadzenie nowych podatków, ale także ulg podatkowych, związanych z otrzymywanym świadczeniem.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Barack Obama Kategoria:Ubezpieczenia społeczne w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Ustawy Kongresu Stanów Zjednoczonych Kategoria:Zdrowie publiczne Kategoria:Opieka zdrowotna w Stanach Zjednoczonych