Order Ludwika (niem. Ludwigsorden) – najwyższy order Wielkiego Księstwa Hesji ustanowiony 25 sierpnia 1807 przez Ludwika I Heskiego. Nazwę i statuty otrzymał dopiero 14 grudnia 1831. Był nadawany za chwalebne zasługi cywilne i wojskowe, a jego I klasa przeznaczona była dla osób od rangi księcia wzwyż i dygnitarzy z tytułem „ekscelencja”. W latach 1840–1876 na drugim miejscu w hierarchii starszeństwa heskich odznaczeń znajdował się Order Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego, który spadł na trzecie miejsce po wznowieniu Orderu Domowego Lwa Złotego, dawnego najwyższego orderu Hesji-Kassel. Order Ludwika został zniesiony w 1919 wraz ze wszystkimi innymi niemieckimi odznaczeniami państwowymiKonstytucja weimarska z 11 sierpnia 1919 w artykule 109 pkt 4 i 5 znosiła możliwość nadawania orderów i odznaczeń przez państwo niemieckie, a jednocześnie zabraniała obywatelom Niemiec przyjmowania jakichkolwiek tytułów i orderów obcych rządów (patrz: Die Verfassung des Deutschen Reichs ("Weimarer Reichsverfassung") vom 11. August 1919).
Podział orderu: Krzyż Wielki, Krzyż Komandorski I Klasy, Krzyż Komandorski II Klasy, Krzyż Kawalerski I Klasy, Krzyż Kawalerski II Klasy, oraz dodatkowo: Medal Zasługi.
Wielcy Mistrzowie orderu: Ludwik I (1807–1830) Ludwik II (1830–1848) Ludwik III (1848–1877) Ludwik IV (1877–1892) Ernest Ludwik (1892–1919)
Odznaczeni
Uwagi
Bibliografia Robert Werlich: Orders and Decorations of all Nations. Waszyngton: 1963, s. 125-126 Wiesław Bończa-Tomaszewski: Kodeks orderowy. Przepisy obowiązujące posiadaczy orderów, odznaczeń, medali i odznak. Warszawa-Kraków: 1939, s. 426 Maximilian Gritzner: Handbuch der Ritter- und Verdienstorden aller Kulturstaaten der Welt. Lipsk: 1893, s. 148-
Kategoria:Heskie odznaczenia Kategoria:Zniesione odznaczenia