mały|Grób mjra Piotra Zabłockiego na cmentarzu Witomińskim Piotr Zabłocki (ur. 30 lipca 1897 w Zaleszczykach, zm. 4 maja 1956 w Gdyni) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Jana i Katarzyny z domu Bratanek, urodzony 30 lipca 1897 w Zaleszczykach. Uczęszczał do gimnazjum w Samborze. Tam też od 1913 należał do Związku Strzeleckiego. Podczas I wojny światowej, 6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i początkowo służył w 1 pułku piechoty. 22 maja 1915 został ranny pod Kozinkiem i trafił do szpitala. Po wyleczeniu od 16 sierpnia 1915 w stopniu plutonowego walczył w szeregach 6 pułku piechoty w składzie III Brygady. W 1916 zdał maturę gimnazjalną. Po kryzysie przysięgowym, 28 sierpnia 1917 został wcielony do armii austriackiej. Za swoje czyny męstwa podczas I wojny światowej otrzymał Order Virtuti Militari.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a później do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. W latach 20. był oficerem 28 pułku piechoty w Łodzi, w tym w 1923, 1924 jako oficer nadetatowy był oficerem sztabu dowództwa piechoty 10 Dywizji Piechoty, w 1928 komendantem obwodowym przysposobienia wojskowego. Służąc w Łodzi był od stycznia 1925 do lutego 1927 i od marca 1928 do stycznia 1929 prezesem Łódzkiego Okręgowego Związku Piłki NożnejMariusz Goss, Bożena Lidia Szmel Łódzki OZPN. 80 lat. 1920–2000. Ludzie, fakty, kluby, wyd. gia, Katowice 2000, s. 169.. W 1932 był komendantem placu Gniezno. W kwietniu 1934 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowogródek na stanowisko komendanta. 1 września 1938 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Nowogródek, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant Rejonu Uzupełnień”.
Do końca życia pozostawał w stopniu majora w stanie spoczynku. Zmarł po ciężkiej chorobie 4 maja 1956 w Szpitalu Miejskim w Gdyni. Pochowany 7 maja 1956 na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 58-7-14). Był żonaty, miał dzieci.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6351 – 17 maja 1922 Krzyż Walecznych trzykrotnie Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy batalionów 28 Pułku Strzelców Kaniowskich Kategoria:Komendanci uzupełnień II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie sportu związani z Łodzią Kategoria:Ludzie urodzeni w Zaleszczykach Kategoria:Ludzie związani z Gnieznem Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Przysposobienia Wojskowego Kategoria:Pochowani na cmentarzu Witomińskim w Gdyni Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polscy działacze piłkarscy Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Wojskowi związani z Łodzią Kategoria:Zmarli w 1956 Kategoria:Żołnierze III Brygady Legionów Polskich