Eric Keith Davis (ur. 29 maja 1962) – amerykański baseballista, który występował na pozycji zapolowego.
W czerwcu 1980 został wybrany w 8. rundzie draftu przez Cincinnati Reds i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Wichita Aeros, reprezentującym poziom Triple-A. W Major League Baseball zadebiutował 19 maja 1984 w meczu przeciwko St. Louis Cardinals jako pinch hitter. 2 czerwca 1989 w meczu z San Diego Padres zaliczył cycle jako pierwszy zawodnik Reds od 1959 roku. Podczas dziewięciu sezonów występów w Cincinnati dwa razy wystąpił w Meczu Gwiazd, trzy razy zdobył Złotą Rękawicę, dwa razy Silver Slugger Award i raz wygrał World Series.
W maju 1997 zdiagnozowano u niego raka jelita grubego. Po pokonaniu choroby we wrześniu 1997 powrócił do gry, a w meczu numer 5 American League Championship Series, zdobył home runa w pierwszej połowie dziewiątej zmiany, wyprowadzając Baltimore Orioles na prowadzenie 2–0. Ostatecznie Orioles odnieśli drugą wygraną w serii. W tym samym roku za działalność charytatywną otrzymał Roberto Clemente Award.
W 2005 został uhonorowany członkostwem w Cincinnati Reds Hall of Fame.
+ Nagrody i wyróżnieniaNagroda/wyróżnienieLataŹródło2× All-Star 1987, 19893× Gold Glove Award 1987, 1988, 19892× Silver Slugger Award 1987, 1989 Zwycięzca w World Series 1990Roberto Clemente Award 1987 30–30 club1987
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy baseballiści Kategoria:Baseballiści Cincinnati Reds Kategoria:Baseballiści Los Angeles Dodgers Kategoria:Baseballiści Detroit Tigers Kategoria:Baseballiści Baltimore Orioles Kategoria:Baseballiści St. Louis Cardinals Kategoria:Baseballiści San Francisco Giants Kategoria:Ludzie urodzeni w Los Angeles Kategoria:Urodzeni w 1962