Witold Stanisław Letowt h. wł. Lettow-Vorbek (ur. 2 stycznia 1896, zm. 6 grudnia 1973) – podpułkownik lekarz Wojska Polskiego, w 1964 mianowany pułkownikiem przez Prezydenta RP na uchodźstwie.

Życiorys Urodził się 2 stycznia 1896Metryka Urodzenia Witolda Letowt, kopia z Archiwum Uniwersytetu Warszawskiego w Wilnie, choć inne źródła podają jako miejsce urodzenia rodzinny folwark Krasowszczyna, parafia Iwie, powiat Oszmiana k. Lidy. Syn Stanisława Letowt i Eweliny Mikosza h. Kotwicz, wnuk Waleriana Letowt i Stefanii Mordasewicz. Był najstarszym synem z siedmiorga rodzeństwa.

Od 1918 roku służył w Wojsku Polskim w stopniu podporucznika służb sanitarnych. W czasie wojny z bolszewikami był ciężko ranny. Na porucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1921 roku w korpusie oficerów sanitarnych. W 1926 roku ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Był pilotem sportowym. W 1926 roku został przeniesiony do 11 pułku myśliwskiego w Lidzie (od 1928 roku – 5 Pułk Lotniczy) na stanowisko naczelnego lekarza. 18 lutego 1930 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930 roku i 40. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. W 1936 roku został przeniesiony do Szkoły Podchorążych w Dęblinie. W 1939 roku, w stopniu majora, był naczelnym lekarzem 4 pułku lotniczego w Toruniu. W czasie kampanii wrześniowej był naczelnym lekarzem Bazy Lotniczej nr 4.

Po kampanii, przez Rumunię i Francję, przedostał się do Wielkiej Brytanii, gdzie wstąpił do Polskich Sił Powietrznych, w których służył w stopniu majora, a następnie podpułkownika (jednocześnie otrzymał stopień Squadron Leader w Royal Air Force). W chwili zakończenia wojny był lekarzem 306 dywizjonu myśliwskiego „Toruńskiego”.

4 września 1963 roku został wybrany delegatem Rządu RP na uchodźstwie na Leicester i okolice. W listopadzie 1964 roku Prezydent RP August Zaleski mianował go pułkownikiem w korpusie oficerów służby zdrowia.

Zmarł 6 grudnia 1973, pochowany na cmentarzu Welford Road w Leicester.

Pułkownik Letowt posiadał liczne odznaczenia wojskowe, w tym wojenne polskie i angielskie. Miał córkę i dwóch synów. Jego najmłodszy syn Janusz Letowt-Vorbek mieszka w Anglii, ma trzy córki, a starszy Stanisław „Bohun” i córka Danuta „Danka” walczyli w powstaniu warszawskim w batalionie AK „Parasol”, zginęli 19 sierpnia 1944 roku w obronie Starówki - pośmiertnie odznaczeni Krzyżem Powstańczym oraz Virtuti Militari IV kl. Pochowani są w kwaterze „Parasola” na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 24-8-18).

Ordery i odznaczenia Medal Lotniczy (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”.

Przypisy

Bibliografia

Polski Słownik Biograficzny - tom XVII dwa biogramy "Lettow". Dr MM Minakowski www.wielcy.org.pl pod Lettaw i Lettow. Drzewo Genealogiczne przygotowywane do publikacji, oparte na danych ze „Skarbnicy pamięci” oraz niezależnego zupełnie tłumaczenia w 1989r z niemieckiego pracy Jana Feniga „Arbor Genealogica - Hypotiposis Vorbekanae” uwierzytelnione w Sądzie Grodzkim w Lęborku w 1505 roku jako sprawa nr. 5. Kopia Dyplomu ukończenia studiów medycznych na Uniwersytecie Warszawskim oraz inne stamtąd dokumenty potwierdzają Krasowszczyznę jako miejsce urodzenia i informują, że potwierdzenie szlachectwa, świadectwo maturalne z Wilna oraz oryginał aktu urodzenia były przed studiami w Warszawie złożone na wydziale lekarskim Uniwersytetu Kijowskiego i w tamtych archiwach powinny się znajdować.

Kategoria:Delegaci terenowi rządu RP na uchodźstwie Kategoria:Majorowie lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Lotniczym (czterokrotnie) Kategoria:Podpułkownicy lekarze Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Pułkownicy mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Polscy piloci sportowi Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej