NXT TakeOver: Fatal 4-Way – gala wrestlingu z cyklu gal NXT TakeOver, wyprodukowana przez WWE dla zawodników brandu rozwojowego NXT. Odbyła się 11 września 2014 w Full Sail University w Winter Park na Florydzie. Była transmitowana na żywo za pośrednictwem WWE Network.
Podczas gali odbyło się siedem walk, z czego jedno starcie nie zostało wyemitowane (był to tzw. dark match). Walką wieczoru był tytułowy Fatal 4-Way match o NXT Championship; wzięli w nim udział mistrz NXT Adrian Neville, Sami Zayn, Tyler Breeze oraz Tyson Kidd.
Gala otrzymała pozytywne opinie krytyków. Larry Csonka, redaktor serwisu o tematyce sportowej 411mania.com, ocenił galę na 7 punktów w skali dziesięciopunktowej. Średnia ocen wszystkich walk gali przyznanych przez Wrestling Observer Dave’a Meltzera wyniosła 2,69 gwiazdki. Najwyższą ocenę otrzymała czteroosobowa walka wieczoru – magazyn przyznał temu starciu 4½ gwiazdki na 5 możliwych.
Produkcja Przygotowania Dzięki popularności i dobremu odbiorowi wcześniejszych gal specjalnych rozwojowego brandu NXT (Arrival oraz TakeOver) WWE zadecydowało o zorganizowaniu kolejnej gali NXT na WWE Network. Podczas odcinka NXT z 21 sierpnia 2014 producent brandu Triple H ogłosił, że druga gala TakeOver (pl. przejęcie) odbędzie się 11 września tego samego roku. Po ogłoszeniu walki wieczoru, będącej Fatal 4-Way matchem o NXT Championship, gala otrzymała podtytuł Fatal 4-Way. Posunięcie to zapoczątkowało cały cykl gal zarezerwowanych jedynie dla NXT, które miała łączyć wspólna nazwa – NXT TakeOver.
Podczas odcinka Raw, tuż przed TakeOver: Fatal 4-Way, Adrian Neville i Sami Zayn zmierzyli się w walce drużynowej z Tylerem Breezem i Tysonem Kiddem. Występ zawodników NXT na tygodniówce głównego rosteru miał na celu wypromowanie TakeOver.
NXT TakeOver: Fatal 4-Way oferowało walki profesjonalnego wrestlingu z udziałem różnych wrestlerów z zaplanowanych przez bookerów rywalizacji i storyline’ów, które były kreowane na tygodniówce NXT. Wrestlerzy byli przedstawieni jako heelowie (antagoniści, negatywni, źli zawodnicy i najczęściej wrogowie publiki) i face’owie (protagoniści, pozytywni, dobrzy i najczęściej ulubieńcy publiki), którzy rywalizują pomiędzy sobą w seriach walk mających budować napięcie. Punktem kulminacyjnym rywalizacji są walki na galach PPV lub serie pojedynków.
mały|The Lucha Dragons wygrali turniej o prawo walki z mistrzami drużynowymi.
Rywalizacje The Ascension vs. The Lucha Dragons Rywalizacja między Kalisto a drużynowymi mistrzami NXT The Ascension (Konnorem i Viktorem) rozpoczęła się w maju 2014. Tworząc tag team z El Localem, Kalisto walczył przeciwko Ascension na NXT TakeOver; z konfrontacji zwycięsko wyszli heelowscy mistrzowie. Po zakończeniu współpracy z Localem Kalisto połączył siły z Sin Carą, tworząc The Lucha Dragons. Nowa drużyna dołączyła do turnieju o miano pretendentów do tytułów mistrzowskich. Pokonując Blake’a i Murphy’ego oraz Samiego Zayna i Adama Rose’a, Lucha Dragons dostali się do finału turnieju, w którym zwyciężyli The Vaudevillains (Aidena Englisha i Simona Gotcha). Triple H zapowiedział, że zwycięzcy turnieju otrzymają szansę odebrania NXT Tag Team Championship z rąk Ascension na nadchodzącym TakeOver.
Bull Dempsey vs. Mojo Rawley 31 lipca Bull Dempsey połączył siły z Mojo Rawleyem w walce z debiutującą drużyną The Mechanics (Scott Dawson i Dash Wilder); mimo drobnych sprzeczek i widocznej niechęci do siebie Dempsey i Rawley zdołali pokonać przeciwników. Wzięli udział w turnieju o miano pretendenckie do mistrzostw drużynowych, lecz odpadli już w pierwszej rundzie, po przegranej z The Vaudevillains. Po zakończeniu walki Dempsey zaatakował Rawley’ego, rozpoczynając rywalizację. Tydzień później Rawley wyzwał byłego tag team partnera na walkę na NXT TakeOver: Fatal 4-Way. Dempsey przyjął wyzwanie.
Enzo Amore vs. Sylvester Lefort Podczas, gdy Enzo Amore zmuszony był pauzować z powodu kontuzji, jego tag team partner Colin Cassady rozpoczął rywalizację z Sylvestrem Lefortem i Marcusem Louisem. Lefort i Louis przeważali nad Cassadym do czasu powrotu Amore w lipcu 2014. Cassady i Amore wzięli udział w turnieju drużynowym, 21 sierpnia odpadli po przegranej z The Vaudevillains w półfinale. Po zakończeniu walki zostali zaatakowani przez Leforta i Louisa; szczególnie ucierpiał Enzo Amore – Sylvester Lefort wygolił mu część brody. Jeszcze tej samej nocy Amore wyzwał Leforta na Hair vs. Hair match, którego przegrany będzie musiał zgolić włosy. Tydzień później Louis przyjął wyzwanie w imieniu swojego tag team partnera. lewo|mały|Bayley (na zdjęciu) rywalizowała z Charlotte od lipca 2013.
Charlotte vs. Bayley Początki burzliwej relacji między Charlotte a Bayley sięgają lipca 2013. 17 lipca Charlotte pokonała Bayley w swojej walce debiutanckiej; dwa miesiące później zawodniczki połączyły siły, tworząc ruch oporu dla BBFs – Sashy Banks i Summer Rae. Na przekór Charlotte BBFs próbowały namówić Bayley do nawiązania współpracy. Ostatecznie, 13 listopada 2013, to Charlotte zdradziła partnerkę, rozpoczynając długotrwałą rywalizację. Bayley wzięła udział w turnieju o zawieszone NXT Women’s Championship, lecz została z niego wyeliminowana po przegranej z Banks. Turniej – i tym samym mistrzostwo – wygrała Charlotte, co zmobilizowało Bayley do starań o zdobycia szansy walki z nową mistrzynią. 10 lipca Bayley przegrała walkę o miano pretendenckie przeciwko Summer Rae, lecz otrzymała kolejną szansę już miesiąc później – 14 sierpnia pokonała Sashę Banks, zdobywając upragniony title shot. W kolejnych tygodniach mistrzyni próbowała zastraszyć pretendentkę. Tuż przed TakeOver, po kolejnej wygranej walce z Banks, Bayley skonfrontowała się z Charlotte; próbowała uścisnąć jej rękę, lecz mistrzyni odpowiedziała słowami „ostrzegałam cię” i wyjściem z ringu.
Fatal 4-Way o NXT Championship Podczas NXT z 8 maja 2014 odbył się Battle Royal o miano pretendenckie do NXT Championship, będącego w posiadaniu Adriana Neville’a. Walka zakończyła się w kontrowersyjny sposób; trzej ostatni uczestnicy walki – Sami Zayn, Tyler Breeze oraz Tyson Kidd wypadli z ringu w tej samej chwili. Tydzień później zawodnicy zmierzyli się ze sobą w Triple Threat matchu, na szali którego stała szansa walki z mistrzem; ostatecznie starcie wygrał Kidd. Podczas NXT TakeOver Adrian Neville obronił mistrzostwo w pojedynku z Kiddem, natomiast Breeze pokonał Zayna w walce o miano pretendenckie.
Po gali Neville skonfrontował się z nowym pretendentem, a 12 czerwca po raz kolejny pokonał Kidda. W kolejnym tygodniu Zayn i Kidd połączyli siły, stając w szranki z The Ascension w walce o mistrzostwa drużynowe; w trakcie starcia Kidd wyszedł z ringu, pozostawiając partnera na pewną porażkę. 3 lipca Zayn został zaatakowany przez Kidda i Justina Gabriela, oprawcy wycofali się, gdy na pomoc Zaynowi wybiegł Adrian Neville. Tydzień później Kidd i Gabriel pokonali Zayna i mistrza NXT, lecz podczas kolejnego odcinka Zayn zmusił Kidda do poddania walki rewanżowej. 24 lipca Tyler Breeze przerwał pojedynek między Neville’em a Rusevem. Podczas następnego NXT rywale skonfrontowali się i wdali w drobną bójkę, z której zwycięsko wyszedł posiadacz mistrzostwa. 14 sierpnia pretendent wykorzystał wywalczoną szansę pojedynku z Neville’em, lecz starcie zakończyło się interwencją ze strony Tysona Kidda.
28 sierpnia Generalny Menedżer NXT William Regal ogłosił, że podczas kolejnej gali z cyklu TakeOver Neville będzie bronił tytułu mistrzowskiego w Fatal 4-Way matchu przeciwko Tysonowi Kiddowi, Tylerowi Breeze’owi oraz Samiemu Zaynowi. Jeszcze tej samej nocy Kidd i Breeze, mimo ciągłych sprzeczek, pokonali Neville’a i Zayna w starciu drużynowym. Po walce Zayn zaatakował wszystkich trzech rywali i stanął pośrodku ringu, świętując z należącym do Neville’a pasem mistrzowskim.
Gala mały|313x313px|Hideo Itami zadebiutował podczas NXT TakeOver: Fatal 4-Way.
Komentatorzy i pre-show NXT TakeOver: Fatal 4-Way komentowali Tom Phillips, Byron Saxton oraz Renee Young, powinności konferansjerskie pełniła JoJo Offerman. W półgodzinnym panelu pre-show, odbywającym się przy wejściu do Full Sail University, zasiedli Renee Young, Alex Riley i Jason Albert. Specjalnymi gośćmi panelu byli Sasha Banks oraz Generalny Menedżer NXT William Regal. Wypowiedź Regala została przerwana przez nagłe wtargnięcie CJ Parkera; w odpowiedzi na wyrzuty zawodnika Regal zabookował walkę między Parkerem a losowym przeciwnikiem na późniejszą część gali. Hala została wyprzedana, na widowni zasiadło ponad 400 fanów.
Przed rozpoczęciem transmisji na żywo fani zgromadzeni na arenie mogli zobaczyć pojedynek między Paige a Becky Lynch; zwyciężczynią okazała się ta pierwsza. Tradycyjna czołówka WWE: Then, Now, Forever została przerobiona na potrzeby gali – wersja imitowała tytułowe przejęcie (ang. TakeOver) czołówki przez zawodników NXT. WWE już nigdy więcej nie użyło tej wersji czołówki w żadnym ze swoich programów. TakeOver rozpoczęło oddanie hołdu ofiarom zamachu z 11 września 2001 roku – konferansjerka JoJo Offerman odśpiewała The Star-Spangled Banner.
Główne show Główną część gali otworzyło starcie o NXT Tag Team Championship pomiędzy mistrzami The Ascension (Konnor i Viktor) a pretendentami do tytułów The Lucha Dragons (Kalisto i Sin Carą). Walkę rozpoczęli Viktor i Sin Cara; po przegranym starciu siłowym zamaskowany zawodnik zyskał przewagę, wykorzystując ataki akrobatyczne. Konnor odwrócił uwagę Sin Cary, co pozwoliło Viktorowi na wyrzucenie przeciwnika z ringu i odzyskanie dominacji. Mistrzowie znęcali się nad Sin Carą, dopóki ten nie uniknął chwytu i zmienił się z partnerem. Kalisto skontrował powerbomb Viktora, lecz jego próba przypięcia przeciwnika została przerwana przez drugiego z mistrzów. Lucha Dragons wyrzucili przeciwników poza ring i kolejno wykonali outside divy. Kalisto wniósł Viktora do ringu, lecz chwilę później został zaatakowany przez obu przeciwników. Zdołał uniknąć Fall of Man Ascension dzięki odwróceniu uwagi mistrzów przez Sin Carę, po czym wykonał finisher Salida del Sol na Viktorze i przypiął go, kończąc trwające 344 dni panowanie Ascension. lewo|mały|342x342px|Charlotte (na zdjęciu) pokonała Bayley w walce o NXT Women’s Championship. CJ Parker otrzymał żądaną walkę, a jego przeciwnikiem okazał się powracający do ringuChoć Corbin występował w NXT już w 2013, WWE uznaje walkę z Parkerem za jego oficjalny debiut Baron Corbin. Corbin wykonał na Parkerze widowiskowy clothesline oraz End of Days, po czym przypiął przeciwnika, kończąc 30-sekundowy pojedynek.
Enzo Amore zmierzył się z Sylvestrem Lefortem w Hair vs. Hair matchu. Na rampie postawiony został specjalny fotel fryzjerski, na którym przegrany walki miał zostać ogolony. W narożniku Amore stanął Colin Cassady z wiadrem kremu depilacyjnego, natomiast Leforta wspierał jego tag-team-partner Marcus Louis. Tuż przed rozpoczęciem pojedynku Amore i Cassady wygłosili promo obrażające Leforta. Starcie otwarła wymiana headlocków; po kilku minutach wyrównanej walki Lefort zdołał wypracować sobie przewagę. Amore skontrował jeden z ciosów przeciwnika, lecz chwilę później utracił prowadzenie przez interwencję Louisa. Colin Cassady wdał się w bójkę z Louisem; Amore wykorzystał zamieszanie poza ringiem i przypiął zdezorientowanego Leforta. Louis pomógł partnerowi uciec z ringu, lecz sam nie zdołał zbiec rywalom – Amore i Cassady wylali na niego wiadro kremu do depilacji.
Pomiędzy walkami Generalny Menedżer William Regal przedstawił fanom debiutującego w NXT Kentę. Zawodnik wygłosił promo w języku japońskim i ogłosił, że odtąd będzie używał pseudonimu „Hideo Itami”. Wypowiedź zawodnika przerwało The Ascension. Konnor i Viktor napadli na debiutanta, lecz Itami zdołał odeprzeć atak.