Strofa dwunastowersowa – strofa składająca się z dwunastu wersów, połączonych różnymi układami rymów. W poezji europejskiej występuje bardzo rzadko w porównaniu ze strofami o długości do dziesięciu linijekWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 154.. Ze strof dwunastowersowych składa się średniowieczny angielski poemat alegoryczny PerłaWiktor J. Darasz, Perła po polsku, czyli próba przekładu pewnej poetyki Język polski, 4/2001, s. 306.. O konstrukcji tego aliteracyjnego utworu pisał między innymi D.J. WilliamsD.J. Williams, Alliterative Poetry in th Fourteenth and Fifteenth Century, [w:] The Penguin History of Literature, Vol. I, The Middle Ages, Edited by W.F. Bolton, Penguin Books, London 1993, s. 164–165.. Algernon Charles Swinburne ze strof dwunastowersowych zbudował podwojoną sestynę The Complaint of Lisa. W poezji polskiej strofę dwunastowersową wykorzystał Leonard Sowiński w wierszu Widmo Ruiny. Strofą dwunastowersową posłużył się też w poemacie Imago mundi Wojciech Wencel. W literaturze czeskiej strofa dwunastowersowa pojawia się na przykład u Svatopluka Čecha w Pieśniach niewolnika.
Przypisy
Dwunastowersowa