Holenderskie produkty regionalne – tradycyjne holenderskie produkty regionalne.
Każda z 12 prowincji holenderskich posiada charakterystyczne potrawy, smakołyki lub uprawy. Wiele tradycyjnych potraw zostało zapomnianych, ale w dalszym ciągu przepisy na nie można znaleźć w dawnych książkach kucharskich czy w zbiorach przepisów kulinarnych. Potrawy regionalne, charakterystyczne dla danej prowincji, często można spotkać w kilku sąsiadujących ze sobą prowincjach, lecz potrawy te zazwyczaj różnią się między sobą niektórymi składnikami lub sposobem przygotowania. Różnice tego typu występują nawet w obrębie tej samej prowincji i dotyczą różnych jej części.
Produkty regionalne z Brabancji Północnej i Limburgii + Regionalne produkty spożywcze i potrawy charakterystyczne dla prowincji południowych Prowincja Produkt spożywczy lub potrawa Brabancja Północna Brabants worstenbroodje – bułeczka nadziewana doprawionym przyprawami mielonym mięsem wieprzowym w postaci wałeczka owiniętego pszennym ciastem; był to sposób na przedłużenie ważności mięsa przez zapieczenie w cieście; dawniej spożywano te bułeczki podczas uroczystych dni np. po powrocie z Pasterki, obecnie są jedzone przez cały rok, Bossche bol – ciastko pochodzące z Den Bosch, ma postać kulki z ciasta parzonego o średnicy 12 cm, która jest wypełniona bitą śmietaną i oblana po wierzchu gorzka czekoladą, Trappistenbier – piwo warzone w klasztorze trapistów w Tilburgu, Brabantse koffietafel – dawna tradycja, lecz obecnie zanikająca, jest to uroczysty posiłek dla gości rozpoczynający się od wypicia kieliszka brandy z cukrem, na stole są do wyboru różne gatunki pieczywa (chleb pszenny i żytni Brabants roggebrood, chleb z rodzynkami, ontbijtkoek), masło i smalec do smarowania oraz ser, dżem, posypki cukiernicze, miód i różne rodzaje wędlin do obłożenia kromek, podczas posiłku serwowana jest do picia kawa, ewentualnie także herbata, produkcja wina, uprawa białych szparagów tzw. Brabantse Wal Asperges o lekko słodkim i niegorzkim smaku, które chroni prawo europejskie. Limburgia Limburgse vlaai – ciasto z owocami (np. wiśniami, jabłkami, śliwkami, agrestem) lub ryżem przykryte kratką z ciasta, przypominającą szlif brylantowy, podawane do kawy lub herbaty, zuurvlees (po limbursku zoervleisj) – słodkawa w smaku potrawa z marynowanej koniny gotowanej na wolnym ogniu z dodatkiem syropu jabłkowego i plasterkiem ontbijtkoek, podawana z chlebem lub frytkami, zult lub hoofdkaas – wędlina z wieprzowych pozostałości (głowy, uszu i ogona) ugotowanych z przyprawami aż do powstania żelującej masy, po ochłodzeniu można ją kroić na kawałki lub plasterki, Limburgs roggebrood – lekko kwaśny w smaku chleb żytni, wypiekany z mąki żytnej i pszennej na zakwasie, stroop – syrop jabłkowy stosowany w kuchni jako dodatek do przyrządzania potraw, a także spożywany na chlebie żytnim i używany do smarowania naleśników; fabryka syropu jabłkowego znajduje się w Schinnen produkcja wina i warzenie piwa – winnice są zlokalizowane w południowej części Limburgii, wytwarzane są głównie wina białe w małych rodzinnych przedsiębiorstwach, uprawa szparagów – po ugotowaniu szparagi są w Limburgii tradycyjnie podawane z kremowym białym sosem ze szczyptą gałki muszkatołowej albo owinięte plasterkiem szynki, sadownictwo – sady owocowe (wysoko- i niskopiennych drzew owocowych) są zlokalizowane w południowej części Limburgii; stąd pochodzi wiele odmian jabłek i gruszek oraz odmiana słodkiej wiśni.
Produkty regionalne z Zelandii, Holandii Południowej, Holandii Północnej i Utrechtu + Regionalne produkty spożywcze i potrawy charakterystyczne dla prowincji zachodnich Prowincja Produkt spożywczy lub potrawa Zelandia słodka bułeczka Zeeuwse bolus, cukierki boterbabbelaar, hodowla omułków (Zeeuwse mosselen) przyrządzanych na różne sposoby np. gotowanie z cebulą, selerem i marchewką, ostrygi (oesters) z Oosterschelde jedzone na surowo, schłodzone i pokropione sokiem z cytryny oraz posypane pieprzem, a także grillowane, oraz połów innych skorupiaków, soliród zielny (zeekral) i aster solny (lamsoor) – słonawe w smaku warzywa rosnące na terenach graniczących z morzem, częściowo zalewanych wodą morską podczas przypływu, chleb Zeeuwse vlegel, uprawa jabłek, gruszek, śliwek i porzeczek, hodowla owiec produkcja wina. Holandia Południowa ser Gouda – pełnotłusty ser żółty produkowany początkowo przez chłopów w gospodarstwach mleczarskich zlokalizowanych w pobliżu Goudy i sprzedawany na rynku w Goudzie, od XIX wieku zaczęły pojawiać się fabryki sera; w XIX i na początku XX wieku w mieście znajdowały się liczne domy tzw. kaaspakhuizen, w których przechowywano ser, zapakowany w drewniane skrzynki, przeznaczony na eksport drogą morską do np. Anglii, Szkocji, Południowej Afryki i Ameryki Południowej, lub drogą kolejową do innych państw położonych na kontynencie europejskim; w sezonie turystycznym odbywa się pokaz jak dawniej handlowano serem, od wieków w tym samym miejscu za ratuszem, zaś na rynku w budynku De Waag z 1668, w którym dawniej ważono sery, znajduje się obecnie muzeum sera; nazwa sera Gouda nie jest zastrzeżona, w związku z tym ser o tej nazwie jest produkowany na całym świecie, Haagse bluf – różowy deser z ubitych na sztywno białek jaj, cukru i soku z czerwonej porzeczki; nazwa deseru bluf nawiązuje do blefu trzech haskich mężów stanu z 1813, którzy w imieniu księcia Wilhelma VI Orańskiego zażądali władzy nad Niderlandami, gdy po pokonaniu Napoleona Bonapartego, francuscy urzędnicy i zarządcy uciekali w popłochu z Hagi; w rzeczywistości trzej mężowie stanu nic nie uzgadniali z księciem Wilhelmem VI, który później został koronowany na króla Niderlandów Wilhelma I, bo nawet nie wiedzieli, gdzie wówczas przebywał, Goudse stroopwafels – wafle z syropem z Goudy, kiedyś robione wyłącznie ręcznie przez piekarzy, współcześnie masowo produkowane w fabrykach cukierniczych, Haagse hopje – cukierki kawowe z Hagi, Jenever ze Schiedamu, szklarniowe truskawki i warzywa z Westlandu (region w Holandii Południowej), winogrona Westlandse druif uprawiane w szklarniach w zachodniej części prowincji, kapsalon.Holandia Północna czekoladowe pastylki i kakao produkowane przez firmę Droste z Haarlemu; od około 1900 roku na opakowaniu kakao widnieje wizerunek pielęgniarki w uniformie, która trzyma na tacy filiżankę i takie samo opakowanie kakao – tzw. efekt Droste, słodki chleb duivekater spożywany głównie podczas świąt, ciasteczka kletskoppen – cieniutkie chrupkie okrągłe ciasteczka z cynamonem i migdałami lub orzeszkami ziemnymi, Jan-in-de-zak – gotowany, a nie pieczony, chleb z rodzynkami, ser Edammer produkowany wyłącznie z mleka krów hodowanych w prowincji Holandii Północnej; chroniony prawem Unii Europejskiej, Opperdoezer Ronde – lokalna odmiana ziemniaka konsumpcyjnego o specyficznym smaku, uprawiana w okolicach wsi Opperdoes, chroniona prawami Unii Europejskiej, Amsterdamse koggetjes (nougatines) – małe okrągłe ciasteczka z kawałkami karmelu; zdobyły pierwsze miejsce podczas zawodów na nowe lokalne ciasteczko, zorganizowanych w 1934 roku w Amsterdamie; ich nazwa pochodzi od (nid.) kogge – średniowiecznego żaglowca, którego wizerunek znajdował się na tarczy byłego herbu miasta, oraz na wiatrowskazie byłego rausza, obecnie można je kupić w supermarketach na terenie całej Holandii, Amsterdamse uien („amsterdamskie cebulki”) – żółte słodko-kwaśne w smaku marynowane w occie z przyprawami (m.in. szafranem) malutkie cebulki; ich pochodzenie nie jest dokładnie znane, najprawdopodobniej przepis pochodzi od Żydów aszkenazyjskich, którzy kiedyś osiedlili się w Amsterdamie, obecnie nazwa wskazuje na typ produktu m.in. dla odróżnienia od zilveruitjes, a nie na jego pochodzenie, gdyż marynowane żółte cebulki są produkowane także poza Amsterdamem, pomimo że w dalszym ciągu nazywają się Amsterdamse uien' Zaanse Mayonaise – majonez zawierający 80% oleju rzepakowego, małe ciasteczka migdałowe weespermoppen popularne w Weesp.Utrecht różne rodzaje ciasteczek: hernhuttertjes (maślane ciasteczka pieczone w specjalnych foremkach), janhagel (ciasteczko podobne w smaku do speculaas, posypane po wierzchu grubym cukrem i płatkami migdałowymi), prauwels (zrolowane natychmiast po upieczeniu wafelki z mąki gryczanej z anyżem), hylikmaker (z kolendrą) i Utrechtse sprits. Pochodzące oryginalnie z Utrechtu ciasteczka sprits są znane w całej Holandii, kervelsoep – lekko anyżowa w smaku zupa z naci trybuli ogrodowej, vijfschaft – sycąca gorąca potrawa spożywana w mroźne dni, której pięcioma podstawowymi składnikami są: brązowa fasolka, marchew, ziemniaki, cebula i jabłka ('Boskoop'), a dodatkowymi boczek i kiełbasa, pasztetowa o nazwie Vocking produkowana w Utrechcie od 1891 roku, Domtorentje – duża czekoladka w otoczce z gorzkiej czekolady, z czekoladowym jasnym kremowym nadzieniem, i z reliefem wieży Domtoren na wierzchu, produkowana od 1922 roku w cukierni przy ulicy Zadelstraat 23 w Utrechcie.
Produkty regionalne z Flevolandu, Overijssel i Geldrii + Regionalne produkty spożywcze i potrawy charakterystyczne dla prowincji wschodnich Prowincja Produkt spożywczy lub potrawa Flevoland uprawy cebuli, ziemniaków, kapusty, cykorii, rzepaku i maku, produkcja półtwardego sera owczego i sera koziego oraz miodu rzepakowego, przetwórstwo rybne w Urk, Urker visschotel – potrawa na zimno przygotowana z różnych gatunków ryb, ułożonych w apetyczny sposób na talerzu i udekorowanych warzywami i owocami, np. sałatka z łososia z kawałkami wędzonego węgorza i makreli, oraz sardynkami i krewetkami, Schokker zootje – usmażony węgorz w maślanym sosie z octem, pieprzem i musztardą, podawany z ugotowanymi ziemniakami, Drontense Uiensoep – zupa cebulowa z papryką i przejrzałym żółtym serem, Almeerse Brokken – czekoladki z karmelowym nadzieniem, nowy produkt, który ma rozsławić Almere i stać się jednym z jego kulinarnych symboli, na wzór Haagse hopjes, Lelystads Lekker Ding – ciasto z jabłkami z sadów zlokalizowanych w prowincji Flevoland i cynamonem, przyprawą przywożoną w przeszłości przez statki VOC, nowy produkt, który ma się stać symbolem Lelystad, gdzie znajduje się replika galeonu Batavia, Schokkermoppen Schokland – ciasteczka z mąki pszenno-żytniej z przyprawani korzennymi, podobne w smaku do speculaas, wypiekane na wyspie Schokland, Flevolandse polderkoek – placek z ciasta naleśnikowego z wywarem z kawy i plasterkami boczku, dawniej zabierany przez pracujących w polu na posiłek podczas przerwy w pracy, je się je polane syropem, Urker dikkoek lub maaierskoek – placek z ciasta drożdżowego z rodzynkami i z boczkiem smażony w rondlu pod przykrywką, polewany sosem z custard i syropem; dawniej takie placki dostawali kosiarze, którzy dwa razy do roku przypływali na wyspę ze stałego lądu, gdy Urk był jeszcze wyspą, aby skosić łąki. Overijssel Twentse kozak – regionalne ciastko charakterystyczne dla obszaru Twente, można je kupić w sklepach piekarsko-cukierniczych i supermarketach. Twentse kozakken to plasterki rolady biszkoptowej nadziewanej kremem i obtoczonej warstwą marcepanu, pokryte z obu stron gorzką czekoladą. Nazwa ciastek, podobnie jak nazwy alej czy mostów, które można spotkać w całej Holandii, nawiązuje do rosyjskich Kozaków, którzy w listopadzie 1813 roku odegrali ważną rolę w oswobodzeniu Holandii spod napoleońskiej okupacji francuskiej,