Gustaw Baron (ur. 1908, zm. 1981Małgorzata Winiarczyk-Kossakowska, Ustawy III Rzeczypospolitej o stosunku państwa do kościołów chrześcijańskich, Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa, 2004; ; s. 338.) – polski duchowny adwentystyczny, w latach 1955–1957 oraz 1959–1965 przewodniczący Unii Adwentystów Dnia Siódmego w Polsce.
Życiorys 8 października 1955 został wybrany na Zjeździe Krajowym Unii Adwentystów Dnia Siódmego w Polsce jej wiceprzewodniczącym, jednak już we wrześniu 1956 pod naciskami środowiska wiernych, którzy nie uznawali ważności Zjazdu, zastąpił Mariana Kota sprawującego dotychczas urząd przewodniczącego. Wobec trwania wewnętrznego sporu w Unii i zawiązania się Komitetu Koordynacyjnego w celu jego zażegnania, Baron wiosną 1957 podał się do dymisji. Urząd sprawował jednak aż do zwołania Zjazdu Krajowego Unii w sierpniu tego samego roku kiedy został zastąpiony przez Józefa Zielińskiego. Ponownie urząd przewodniczącego objął po śmierci Zielińskiego w marcu 1959 i pełnił go do 20 maja 1965. Na okres jego urzędowania przypadło między innymi przeniesienie unijnego Seminarium Duchownego z Kamienicy Śląskiej do Podkowy LeśnejMałgorzata Winiarczyk-Kossakowska, Ustawy III Rzeczypospolitej o stosunku państwa do kościołów chrześcijańskich, Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa, 2004; ; s. 337-340..
Przypisy
Kategoria:Polscy duchowni adwentystyczni Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1981