Ion Frunzetti (ur. 20 stycznia 1918 w Bacău, zm. 11 września 1985 w Bukareszcie) – rumuński antropolog kultury i historyk sztuki, członek Academia Română, profesor na Universitatea Națională de Arte w Bukareszcie.
Syn Constantina i Anei (de domo Pandele). W latach 1924–1927 uczył się w szkole podstawowej w Târgu Ocna, gdzie brał lekcje rysunku u malarza Stavru Tarasova. W związku z przeprowadzkami ojca uczęszczał do liceów w różnych miejscowościach: w Gałaczu, Oradei, Timișoarze i Fokszanach. Nawiązał współpracę z awangardowym magazynem „13”. Za sonet „Nevroză” uzyskał pierwszą nagrodę w redakcyjnym konkursie (1934). Zdał maturę w 1936. Podjął studia na Uniwersytecie w Bukareszcie.
Współpracował z czasopismami „Revista Fundațiilor Regale” i „Universul literar”; popisywał się F. Ion, Ion F., I. Fr. Lafcadio, Socrates, Menin, Menipos, Menale, Philolaos din Crotona.
W 1951 roku został zwolniony z uniwersytetu z przyczyn politycznych, kilka lat później mógł wrócić do pracy.
Twórczość Disparate, București, Editura Meridiane, 2002 Studii critice, București, Editura Fundației Culturale Române (Colecția Antropologie culturală), 2000. În căutarea tradiției, București, Editura Meridiane, 1998. Scrieri, I, II – Constanța, Editura Europolis, 1997. Arta românească în secolul XIX, București, Editura Meridiane, 1991. Pegas între Meduză și Perseu (vol. I: Gâlceava și împăcarea văzului cu lumea; vol. II: Formă și semn), București, Editura Meridiane, 1985. Țărmurile clipei, Buc., 1983; Dimitrie Paciurea – București, Editura Meridiane, 1971; Dragostele aceleași inimi, Buc., 1967; Ostrovul meu, ESPLA, Buc., 1957; Maree, cu un portret de G. Tomaziu, Ed. Forum, Buc., 1945; Greul pământului, cu o vinietă de A. Diaconescu, Buc., 1943; Risipă avară, cu un portret de G. Tomaziu, Buc., 1941.
Bibliografia romanian-philosophy.ro/ro/index.php poezie.ro/index.php
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Bukareszteńskiego Kategoria:Rumuńscy historycy Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1985