Strofa szesnastowersowa – forma stroficzna składająca się z szesnastu wersów, połączonych różnymi układami rymów. Podobnie jak wszystkie inne formy dłuższe od decymy, strofa szesnastowersowa pojawia się w poezji europejskiej rzadkoWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 154.. W poezji polskiej pojawia się głównie w tłumaczeniach liryki obcej.
Francesco Petrarca zastosował strofę szesnastowersową w jednej ze swoich kanconTeresa Kostkiewiczowa, Kancona, [w:] Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Słownik terminów literackich, Wrocław 2002..
Sí è debile il filo a cui s’attene la gravosa mia vita che, s’altri non l’aita, ella fia tosto di suo corso a riva; però che dopo l’empia dipartita che dal dolce mio bene feci, sol una spene è stato infin a qui cagion ch’io viva, dicendo: Perché priva sia de l’amata vista, mantienti, anima trista; che sai s’a miglior tempo ancho ritorni et a piú lieti giorni, o se ’l perduto ben mai si racquista? Questa speranza mi sostenne un tempo: or vien mancando, et troppo in lei m’attempo.
Strofą szesnastowersową najwybitniejszy włoski romantyk Giacomo Leopardi posłużył się w jednej z ód z cyklu Pieśni.
D’in su la vetta della torre antica, passero solitario, alla campagna cantando vai finché non more il giorno; ed erra l’armonia per questa valle. Primavera d’intorno brilla nell’aria, e per li campi esulta, sí ch’a mirarla intenerisce il core. Odi greggi belar, muggire armenti; gli altri augelli contenti, a gara insieme per lo libero ciel fan mille giri, pur festeggiando il lor tempo migliore: tu pensoso in disparte il tutto miri; non compagni, non voli, non ti cal d’allegria, schivi gli spassi; canti, e cosí trapassi dell’anno e di tua vita il piú bel fiore.
Przypisy
S