Frederik Andersen (ur. 2 października 1989 w Herning) – duński zawodowy hokeista na lodzie grający jako bramkarz w Carolina Hurricanes z National Hockey League (NHL). Andersen był członkiem duńskiej reprezentacji na Mistrzostwach Świata w Hokeju na Lodzie 2010. Wybrany ze 187. numerem przez Carolina Hurricanes podczas NHL Entry Draft 2010. Nie doszedł do porozumienia z Hurricanes co do warunków kontraktu, ostatecznie został wybrany w trzeciej rundzie w NHL Entry Draft 2012 jako 87. zawodnik przez Anaheim Ducks.
Kariera Europa 13 marca 2010 Andersen trafił do pustej bramki w czwartym meczu ćwierćfinałowym przeciwko Rødovre Mighty Bulls. Dwa dni wcześniej, w trzecim meczu był bliski strzelenia w podobnej sytuacji, ale nie trafił w bramkę.
Andersen w barwach Frölunda HC ustanowił nowy rekord klubowy sezonu zasadniczego ligi, ośmiokrotnie w rozgrywkach 2011–12 zachowując czyste konto (shutout), wyprzedzając dorobek siedmiu Henrika Lundqvista z sezonu 2003-04. Andersen prowadził również w średniej liczbie straconych bramek (GAA), a także otrzymał nominację do nagrody dla najlepszego debiutanta roku ligi.
NHL 20 października 2013, niedługo po rozpoczęciu sezonu 2013–14, Andersen zadebiutował w NHL w zespole Anaheim Ducks, zastępując podstawowego bramkarza Jonasa Hillera na początku drugiej tercji. Wchodząc przy stanie 3–1 dla Dallas Stars zdołał utrzymać czyste konto (shutout) przez resztę spotkania i przyczynić się do zwycięstwa 6-3. 4 marca 2014, po oddaniu przez Ducks bramkarza Viktora Fastha do Edmonton Oilers, Andersen został nowym, etatowym zmiennikiem dla Hillera, po spędzeniu większości sezonu w filii ekipy z Anaheim Norfolk Admirals, grającej w American Hockey League (AHL).
16 kwietnia 2014 Andersen zadebiutował w fazie play-off, a jego drużyna pokonała 4–3 Dallas Stars w pierwszym meczu ćwierćfinałów konferencji zachodniej. Andersen miał 32 obrony i przepuścił trzy krążki do siatki. W play-offach dzielił miejsce w bramce z Jonasem Hillerem i Johnem Gibsonem, kończąc rozgrywki na półfinale konferencji zachodniej przegrywając z Los Angeles Kings, późniejszym zdobywcą Pucharu Stanleya.
W kolejnych rozgrywkach 2014–15, po zakończeniu kontraktu Hillera i przejściu jako wolny agent do Calgary Flames, tylko Anderson i Gibson rywalizowali o miejsce w bramce. Jednak po rozpoczęciu sezonu to Andersen był podstawowym wyborem trenera, zarówno dzięki jego umiejętnościom ale też kontuzjom Gibsona, które wyłączały go z gry. 3 marca 2015, po zanotowaniu 30 zwycięstwa w sezonie, Andersen wyrównał rekord NHL w najszybciej osiągniętych 50 zwycięstwach w lidze przez bramkarza. Ta sztuka udała mu się w zaledwie 68 spotkaniach – takiej samej ilości co Billowi Durnanowi, golkiperowi Montreal Canadiens,16 grudnia 1944. Andersen dotarł z Ducks do finału konferencji zachodniej – również dzięki jego grze drużyna przegrała zaledwie jedno spotkanie w dwóch pierwszych rundach. Przy prowadzeniu 3–2 w kolejnej serii z Chicago Blackhawks, drużyna Anaheim Ducks przegrała następne dwa mecze, w tym 7 spotkanie na własnym lodowisku. Był to trzeci z rzędu sezon, w którym Ducks odpadli z fazy pucharowej, mimo prowadzenia w serii 3–2 (wcześniej Detroit w 2013 i Kings w 2014). Andersen w każdym z ostatnich czterech spotkań z Blackhawks wpuścił 4 lub więcej bramek – Ducks przegrali 3 z tych spotkań, łącznie tracąc 19 bramek, a za przeciętne statystyki krytyka spadła na Andersena.
20 czerwca 2016 Andersen został oddany do Toronto Maple Leafs w zamian za draft pick w 1. rundzie NHL Entry Draft 2016 i 2. rundzie NHL Entry Draft 2017. Tego samego dnia zespół z Toronto i Andersen ustalili warunki 5-letniego kontraktu. Pod koniec lipca 2021 ogłoszono jego transfer do Carolina Hurricanes i dwuletni kontrakt.
Statystyki Sezon zasadniczy i play-off Sezon zasadniczy Playoffs Sezon Drużyna Liga M W P T/OT MIN GA SO GAA SV% M W P MIN GA SO GAA SV% 2008–09 Herning Blue Fox DEN 22 — — — 1178 44 0 2.45 .922 — — — — — — — — 2009–10 Frederikshavn White Hawks DEN 30 — — — 1753 64 0 2.19 .932 10 — — — — — 2.86 .925 2010–11 Frederikshavn White Hawks DEN 35 — — — — — — 2.49 .920 11 — — — — — 1.98 .942 2011–12 Frölunda HC SHL 39 20 12 6 2332 63 8 1.62 .943 6 2 4 379 17 0 2.69 .911 2012–13 Norfolk Admirals AHL 47 24 18 1 2685 98 4 2.19 .929 — — — — — — — — 2013–14 Norfolk Admirals AHL 4 3 1 0 245 8 1 1.96 .939 — — — — — — — — 2013–14 Anaheim Ducks NHL 28 20 5 0 1569 60 0 2.29 .923 7 3 2 368 19 0 3.10 .899 2014–15 Anaheim Ducks NHL 54 35 12 5 3106 123 3 2.38 .914 16 11 5 1050 41 1 2.34 .913 2015–16 Anaheim Ducks NHL 43 22 9 4 2286 88 3 2.30 .919 5 3 2 297 7 1 1.41 .947 NHL razem 125 77 26 12 6,974 271 6 2.33 .918 28 17 9 1,715 67 2 2.34 .916
Osiągnięcia Indywidualne NHL (2013/2014): All-Rookie Team NHL (2015/2016): William M. Jennings Trophy – 2016 Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2018/Elita: Drugie miejsce w klasyfikacji skuteczności interwencji w turnieju: 94,38%. Najlepszy bramkarz turnieju
Przypisy
Kategoria:Duńscy hokeiści Kategoria:Duńscy olimpijczycy (Mediolan-Cortina 2026) Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026 Kategoria:Hokeiści Anaheim Ducks Kategoria:Hokeiści Frölunda HC Kategoria:Hokeiści Herning Blue Fox Kategoria:Hokeiści Frederikshavn White Hawks Kategoria:Hokeiści Norfolk Admirals Kategoria:Hokeiści Toronto Maple Leafs Kategoria:Hokeiści Carolina Hurricanes Kategoria:Ludzie urodzeni w Herning Kategoria:Urodzeni w 1989