Niebo (ang. Heaven) – wiersz angielskiego poety George’a Herberta (1593–1633), czołowego przedstawiciela poezji metafizycznej siedemnastego wieku.
Charakterystyka ogólna Omawiany wiersz składa się z dwudziestu wersów i należy do najkunsztowniejszych utworów napisanych kiedykolwiek po angielsku. Podobnie jak całość dzieła poetyckiego George'a Herberta, porusza problematykę religijną.
:::O who will show me those delights on high? :::Echo. I. :::Thou Echo, thou art mortall, all men know. :::Echo. No. :::Wert thou not born among the trees and leaves? :::Echo. Leaves. :::And are there any leaves, that still abide? :::Echo. Bide. :::What leaves are they? impart the matter wholly. :::Echo. Holy.
Forma Liryk realizuje model bardzo trudnego w praktycznej realizacji wiersza echowego. Wersy nieparzyste są jambiczne pięciostopowe, zaś parzyste jednozgłoskowe.
:::Are holy leaves the Echo then of blisse? :::Echo. Yes. :::Then tell me, what is that supreme delight? :::Echo. Light. :::Light to the minde : what shall the will enjoy? :::Echo. Joy.
Treść Wiersz jest rozmową podmiotu lirycznego z echem. Poeta próbuje się dowiedzieć czegoś o niebie i otrzymuje odpowiedź, że nagroda dla świątobliwych ludzi jest wieczna.
:::But are there cares and businesse with the pleasure? :::Echo. Leisure. :::Light, joy, and leisure ; but shall they persever? :::Echo. Ever.
Dokładniej wiersz Herberta zanalizowała Inge LeimbergInge Leimberg, Echo Restored: A Reading of George Herbert’s “Heaven”, Connotations Vol. 16.1-3 (2006/2007) .. Przekłady Omawiany utwór przekładali na język polski Stanisław BarańczakGeorge Herbert, 66 wierszy, Kraków 1997. i Wiktor Jarosław Darasz.
Przypisy
Kategoria:Angielskie utwory poetyckie