Dziewiętnastozgłoskowiec – rozmiar wierszowy, składający się z dziewiętnastu sylab, o różnej konfiguracji akcentowej.
W klasycznym polskim sylabizmie rozmiar dziewiętnastozgłoskowy nie występował wcale, ponieważ najdłuższym formatem, regularnie stosowanym był symetryczny szesnastozgłoskowiec.
Teoretycznie dziewiętnastozgłoskowy jest sześciostopowiec anapestyczny hiperkatalektyczny ssSssSssSssSssSssSs. Format ten jednak praktycznie jest niespotykany w poezji polskiej.
Wersy dziewiętnastozgłoskowe występują w utworach tonicznych, napisanych wierszem skupieniowym, na przykład w Bajce o złej matce Kazimiery Iłłakowiczówny. Z czterech pierwszych wersów utworu dwa są dziewiętnastozgłoskowe.
ssSsSsssSs//sSssSssSs 19 (10 + 9) sSsSssSs//ssSsssSsSs 18 (8 + 10) ssSssSsSs//ssSssSssSs 19 (9 + 10) sSsSssSs//ssSssSssSs 18 (8 + 10)
Męskie wersy dziewiętnastozgłoskowe, obok dwudziestozgłoskowych żeńskich, występują w utworze Stanisława Ciesielczuka CzarodziejstwoWiktor Jarosław Darasz, o.c., s. 74.:
Żeglujemy, rozsiewając w drodze tchem serdecznym rozognione ziarna, Żeby zboża kołyśliwem światłem piękna łan słoneczny bujnie rósł. Pobłyskuje przed nami co chwila tajemnica, jak strzelista sarna. Światy z jelit buchają zielenią, wrące srebro cieknie z niebnych ust.
Przypisy
Kategoria:Wiersz