Baszta Pierścienników (znana także jako Baszta Ryngmacherów) – baszta w Krakowie, położona niegdyś w ciągu murów miejskich, między Basztą Siodlarzy po stronie północnej i Basztą Bednarzy po stronie południowej. Zburzona na początku XIX wieku.
Historia Ambroży Grabowski ukazuje Basztę Pierścienników tylko jako wieżę niewielką, natomiast nie ukazuje dokładnie jej wyglądu. Jedynym więc źródłem ujawniającym wygląd omawianej baszty jest akwarela Jerzego Głogowskiego z 1809 roku. Owa akwarela ukazuje półokrągłą wieżę, zakończoną dachem o kształcie zbliżonym do stożka. Wieża ukazana na akwareli jest podobna do zachowanej do dziś Baszty Pasamoników. Powstała najprawdopodobniej zważając na ukazany na akwareli Głogowskiego kształt baszty w XV wieku. W baszcie znajdowało się 6 otworów strzelniczych. Baszta popadła w ruinę i zarosła roślinnością, zburzono ją wraz z większością Murów miejskich Krakowa na początku XIX wieku.
Za basztę odpowiedzialny był cech Pierścienników, zwanych inaczej z języka niemieckiego „ryngmacherami”.
Galeria
Zobacz też Baszty w Krakowie
Bibliografia Ambroży Grabowski, Fortyfikacje dawnego Krakowa, Kraków: Wydawnictwo Jagiellonia, 2007. Piotr Hapanowicz, Mury obronne i Barbakan - przewodnik, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Kraków, 2014.
Kategoria:Mury miejskie Krakowa Kategoria:Wyburzone wieże obronne w Krakowie