Eutychiusz () – ostatni bizantyński egzarcha Rawenny w latach 727–752.
Życiorys Eutychiusz, eunuch i patrycjusz bizantyjski, został mianowany egzarchą przez cesarza Leona III w 727 roku w celu stłumienia buntu skierowanego przeciw ikonoklastycznej polityce cesarza. Miał rozkaz usunięcia papieża Grzegorza II. Eutychiusz w 727 przybył do Neapolu, gdzie zawarł porozumienie, na mocy którego Liutprand, król Longobardów zaatakuje papieża, jeśli Grecy pomogą mu w ujarzmieniu uparcie zbuntowanych i niezależnych południowych księstw longobardzkich: księstwa Spoleto i księstwa Benewentu. Książęta Trazymund II i Godescalc poddali się – choć kontrola Pawii nad księstwami nie przetrwała zbyt długo – a egzarcha wyruszył na Rzym. Pod Rzymem Liutprand rozłożył obóz na odległym brzegu Tybru na „Polu Nerona” i prowadził mediacje w sprawie zwrotu egzarchatowi spośród terenów bizantyńskich samej Rawenny i nakłonienia papieża do lojalności wobec cesarza (730).
W 730 Eutychiusz stłumił na swoim terenie uzurpację Tyberiusza Petasiusa (729–730).
W 751 roku Aistulf, król Longobardów zdobył Rawennę, kładąc kres istnieniu egzarchatu Rawenny.
Przypisy
Bibliografia Jeffrey Richards, The Popes and the Papacy in the Early Middle Ages, London:Routledge and Kegan Paul 1979, s. 212. Paweł Diakon, Historia rzymska; Historia Longobardów, przełożył, wstępem i komentarzem opatrzył Ignacy Lewandowski, Warszawa: "Pax" 1995.
Kategoria:Egzarchowie Rawenny Kategoria:Eunuchowie Kategoria:Urodzeni w VII wieku Kategoria:Zmarli w VIII wieku